PHILIPP VANDENBERG
„Archeologia jest jak polityka sztuką możliwości.”
Typowo wakacyjna przygoda czytelnicza, oprawiona w ramki starożytnego Egiptu, wypełniona archeologią i sensacją. Dobry styl narracji, zręczne uwzględnienie elementów historii i miejsc, udane wytworzenie klimatu niepokoju i dreszczy emocji. Po poznaniu poprzednich książek Philippa Vandenberga wiedziałam już czego się spodziewać i na jakim poziomie, dlatego śmiało dałam się ponieść mało prawdopodobnej fabule, do pewnego stopnia uwieść tajemnicy egipskiego amuletu i zainteresować losami mumii. Co nie oznacza, że nie dostrzegałam pewnych niedociągnięć i poluzowania intrygi.
Akcja działa się w drugiej połowie lat sześćdziesiątych poprzedniego wieku. Międzynarodowa społeczność uczestniczyła w przenoszeniu starożytnej budowli Abu Simbel ponad lustro wody powstałego w rezultacie budowy tamy asuańskiej, jednego z najważniejszych zabytków Egiptu. Mogłam podziwiać tę imponującą starożytną świątynię w ramach pobytu w Egipcie, zatem łatwo mi było zrozumieć doniosłość przedsięwzięcia i unikalność charakteru prac. Szkoda, że autor nie wspomniał, że prawdziwym kierownikiem prac z ramienia UNESCO był polski archeolog Kazimierz Michałowski z Uniwersytetu Warszawskiego. W intrydze nie zabrakło krwawych akcentów, morderczych planów, sabotażowych akcji, potężnych siatek szpiegów, szpicli i donosicieli, a przede wszystkim żądzy odkrywania, śladów ukrytych tajemnic, a także romantycznego wątku. Podobało mi się, że nakreślono silne kobiece postaci, inteligentne i pewne siebie, z którymi inni musieli się liczyć, a jak wiadomo, czasy temu nie sprzyjały. Główne mocne atuty „Zielonego skarabeusza” to nawiązanie do historii, klimat starożytności i archeologiczny rys, do mniej udanych elementów należały drogi na skróty w nawiązywanych relacjach między bohaterami i podsycaniu płomienia niepewności. Zerknij na inne książki tego autora, zaprezentowane na Bookendorfinie („Akta Golgoty”, „Cienie purpury”, "Ósmy grzech główny", "Piąta ewangelia", "Zapomniany pergamin")
3.5/6 – w wolnym czasie
sensacja, 364 strony, premiera 26.09.2012 (1994), tłumaczenie Barbara Tarnas
Książka wypożyczona z biblioteki.

Sensacji nie czytam w ogóle, więc do tej książki raczej się nie przekonam. Poza tym, po recenzji, widzę, że Twojego czytelniczego serca też raczej nie podbiła.
OdpowiedzUsuńLubię w książkach wątki archeologiczne, ale szkoda, że taka niska ocena....
OdpowiedzUsuńWątki historyczne zawsze są dla mnie ciekawe, choć nie jest to mój ulubiony przedział czasowy.
OdpowiedzUsuńMOglo byc ciekawie ze wzgledu na Egipt, szkoda, ze sie nie udalo...
OdpowiedzUsuń