PAWEŁ JASIENICA
RZECZPOSPOLITA OBOJGA NARODÓW tom 2
„Polska stała na rozdrożu. Litwa, jeśli nie na skraju przepaści, to na pewno w samym środku kryzysu państwowego.”
Po „Polsce Piastów” naturalnie przyszła kolej na „Polskę Jagiellonów”. I znów, bogaty zbiór esejów, oparty na wciągającej gawędziarskiej narracji, więcej niż lekkim subiektywnym rysem postrzegania władców przez autora, sprawił, że z ogromnym zainteresowaniem zanurzałam się w tamtej epoce polskiego i litewskiego narodu. Zupełnie nie przeszkadzało mi, że nie jest to encyklopedyczna publikacja. Wręcz odwrotnie, dzięki bogatym i uszczegółowionym opisom, dodatkowym wyjaśnieniom, mogłam w nieco inny sposób spojrzeć na królów, dworskie intrygi, układ zależności politycznych, gospodarczych i kulturalnych, oraz zwykłe zbiegi okoliczności.
Jagielloński rozdział dziejów Polski obfituje w wydarzenia, trendy i klimaty, po bliższym przyjrzeniu się jeszcze lepiej zrozumiałam wybrane elementy z historii. Cieszyło spotkanie z książką, dużo wiedzy, materiału do refleksji, utrwalania informacji. Wymagała poświęcenia sporo uwagi i wolnego czasu, by jak najbardziej skorzystać ze spotkania. Kilkanaście przywoływanych faktów sprawdzałam w innych publikacjach, ale jeszcze wiele pozostało na liście uzupełnień dalszego zgłębiania. Niesamowite, jak inspirująco „Polska Jagiellonów” skłaniała do studiowania polskiej tożsamości, dowiadywania się czegoś nowego, zatrzymywania się na wybranych zagadnieniach. Oprawa graficzna bazowała na ilustracjach, zdjęciach i mapach, dynastycznej tabeli i zbiorczym zestawieniu przedstawicieli władzy, oraz pomocnym indeksie osób.
5/6 - koniecznie przeczytaj
historia, 560 stron, premiera 25.03.2026 (1963)
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu MG.
Dużo stron, dużo do czytania, ale lubię takie historyczne opowieści. Dużo wiedzy....
OdpowiedzUsuńI nie podpisałam się, ale to mój komentarz powyżej i ten też :-) Jako młoda osoba czytałam dużo książek historycznych a ta też mi wygląda na wartościową i wartą przeczytania, warto znać swoją historię i czytać różnych autorów, bo czasami różnią się w ocenie faktów. krystynabozenna
UsuńBardzo ciekawa pozycja książkowa! Idealna aby poszerzyć swoją wiedzę ale również uzupełnić tę którą obecnie posiadamy. Według mnie to taka perełka, lubię jak książka okraszona jest dodatkowo ilustracjami tabelami ponieważ jestem wzrokowcem.
OdpowiedzUsuńSerdecznie pozdrawiam Kasia Ula Franiszyn -Luciano
Jasienicę czytałam w liceum - bardzo się wtedy pasjonowałam historią
OdpowiedzUsuńBardzo zachęcająca opinia — szczególnie podoba mi się podkreślenie gawędziarskiego stylu i tego, że książka skłania do dalszego zgłębiania historii. Fajnie, że mimo braku encyklopedyczności daje tak dużo do myślenia. Aż chce się sięgnąć po tę pozycję 🙂
OdpowiedzUsuńTo rzadka umiejętność, by pisząc o przeszłości, unikać sztywnego tonu podręcznika, a jednocześnie zostawiać czytelnika z głową pełną pytań i chęcią na więcej.
OdpowiedzUsuńPaweł Jasienica napisał tę historię w sposób niezwykle ciekawy, mając nadzieję, że czytelnik zechce wyciągać wnioski, myśleć i konfrontować.
OdpowiedzUsuńWażna jest znajomość historii swojego narodu. A jeśli przy tym jest dobrze napisana to dodatkowa przyjemność z lektury.
OdpowiedzUsuń