DEAN A. HAYCOCK
"Nie każda osoba mająca cechy psychopatyczne jest psychopatą."
Funkcjonowanie mózgów psychopatów wydaje się ciekawe, a o powodach mojego zainteresowania nią wielokrotnie pisałam już na blogu, przy okazji omawiania wrażeń czytelniczych z książkami zbliżonymi do "W umyśle mordercy", zatem nie będę powtarzać się. Publikacja skusiła mnie wąską i wyspecjalizowaną perspektywą omawiania psychopatycznych źródeł. Czyniła to wyłącznie z ujęcia przestępców, których charakteryzowała notoryczna aktywność w zachowaniach kryminalnych. Dean A. Haycock pokazywał, jak struktura i funkcje mózgów psychopatów przestępców przekładały się na antyspołeczne zachowania. Zajmująco docierał do źródeł prawdziwej natury morderców.
Zaczął od wyraźnego rozróżnienia jednostki psychopatycznej od jednostki psychotycznej, co pozwoliło na lepsze wyobrażenie i zrozumienie przybliżanej wiedzy. Podkreślił brak wspólnego języka opisu spektrum zachowań antyspołecznych, mających miejsce nawet wśród samych badaczy i naukowców, a co dopiero wśród zwykłych reprezentantów społeczeństwa i mediów. Przytoczył sporne opinie o metodach diagnozowania i testach klinicznych. Omówił technologię i zakres zastosowań rezonansu magnetycznego. Przeszedł do struktury mózgu, dysfunkcji kory przedczołowej, czynników wyzwalających agresywne i przestępcze skłonności, skrajnego wyzbycia się strachu i empatii. Omawiał stopień udziału DNA, wychowania i środowiska w aktywacji złych postaw.
Ciekawym rozdziałem okazał się ten poświęcony prognozowaniu niepożądanych zachowań, tak aby je zmieniać i chronić ofiary. Zaznajamiał z podtypami psychopatów. Poruszał się w obszarze poszukiwań odpowiedzi na pytania, kto z nas może stać się przestępcą, czy już dziecko może nim być, na jakim etapie ewolucji człowieka pojawiły się jednostki psychopatyczne, czy był to proces stopniowy. Publikacja okazała się wciągająca i pouczająca, lecz wymagała oswojenia się ze specjalistycznym żargonem naukowym. Nieco zdjęto z niego ciężar niezrozumienia, ale wciąż mocno wybrzmiewał w narracji. Pomocne dla zobrazowania poruszanych zagadnień stały się przytoczenia i omówienia konkretnych przypadków zachowań psychopatów przestępców.
4/6 - warto przeczytać
literatura popularnonaukowa, psychopatologia, 380 stron, premiera 22.09.2021 (2019)
tłumaczenie Stanisław Bończyk
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Muza.
