Bardzo rzetelnie i przekonująco przygotowana książka, wywołuje mnóstwo różnorodnych emocji. Opowiadana historia Faridy Khalaf silnie przemawia i jednocześnie jest zapiskiem losów jednej z wielu dziewczyn i młodych kobiet, które doświadczyły bezwzględnej brutalności ze strony Państwa Islamskiego. Szczegółowe opisy zdarzeń wzbogacone mądrymi przemyśleniami i ogromną dawką sprzecznych uczuć. Niewyobrażalne, że takie tragedie dzieją się we współczesnym świecie, że pozwalamy, aby miały miejsce. Młode jazydki stające się przedmiotem, towarem na rynku, seksualnymi niewolnicami bez żadnych przysługujących im praw. Zaledwie w zeszłym roku udało się Faridzie uciec przed opresją Daesh, a wiele kobiet wciąż czeka na ratunek. Życie, które w jednej chwili ze szczęśliwego i pogodnego zmienia się w walkę o przetrwanie i podołanie ogromnemu cierpieniu. Fanatyzm dżihadystów, terror i zezwierzęcenie. Fałszywe interpretowanie religii, wprowadzanie bezwzględnych praw kalifatu, stosowanie drastycznych rozwiązań, uważanie terroryzmu za słuszną sprawę. Masowe morderstwa, tortury, zamęczanie i wykorzystywanie. Psychologiczna manipulacja podczas rekrutacji, pranie mózgów młodych chłopców, aby uczynić z nich twardych bojowników IS.
Farida Khalaf, osiemnastoletnia mieszkanka irackiej wioski Kocho, opowiada o cieple domu rodzinnego, szkolnych lekcjach i odkrytych zdolnościach matematycznych, religii, zwyczajach i tradycji, z czasów, kiedy życie toczyło się spokojnym rytmem. Pierwsze ataki bojowników IS w Samorze, Bakubie i Ramadi, wywołują niepokój i obawy wśród Irakijczyków. Wtargnięcie do miast konwoju pojazdów terrorystów uzbrojonych w ciężką broń, wybuchy bomb podkładanych pod samochodami i budynkami, atakowanie kampusu uniwersyteckiego i branie zakładników. Sytuacja coraz bardziej zaognia się, przybiera coraz groźniejsze oblicze, błyskawicznie wzrasta śmiertelne niebezpieczeństwo. W Mosulu dochodzi do plądrowania banków, muzeów, budynków ulicznych, krwawych zamieszek i walk ulicznych. Obszary zajmowane przez bojowników IS w szybkim tempie powiększają się, ludność podlega całkowitej infiltracji, zmuszana jest do przestrzegania nowych praw i religii. W sierpniu dwa tysiące czternastego roku wojna dochodzi także do Kocho.
Przerażająca historia prześladowań, katuszy i udręk. Uważanie jazydów za sługi księcia piekieł. Rozstrzeliwanie mężczyzn, uprowadzanie dziewcząt i kobiet, oddzielanie ich od rodziców i rodzeństwa, wywózka do Rakki na sprzedaż, trzymanie w więzieniu, pozbawianie godności osobistej i jakichkolwiek praw. Cenny towar wymienny w rękach oprawców, który jednak może być katowany i upadlany w barbarzyński sposób. Liczne próby samobójcze ofiar hańbiącej męskiej przemocy. Dramaty rozgrywane w centrum wojskowym, cudem udana ucieczka i pobyt w obozie dla uchodźców w pobliżu Dohuk. A później szansa, jaka pojawiła się związana z wyjazdem do Niemiec. Książka jest krzykiem niesprawiedliwości spotykających kobiety i mężczyzn ze strony Państwa Islamskiego, utrwaleniem rodzinnych tragedii, zapisem przerażających potworności, bolesnych przeżyć. Równocześnie rozliczeniem ze straszliwym cierpieniem będącym częścią przeszłości, pokazaniem siły wbrew traumatycznym okolicznościom, pójściem przez życie z podniesioną głową, nie poddawaniem się, walczeniem o marzenia i codzienną normalność.
5/6 - koniecznie przeczytaj
autobiografia
data premiery: 08.09.2016
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka. :)
