OD PEARL HARBOR DO ZATOKI TOKIJSKIEJ
CRAIG SYMONDS
"Możemy jedynie czekać i wykorzystywać każdą okazję, która nam się nadarzy.”
Bardzo dobrze spędzałam czas z książką, wiele czasu poświęciłam i uznałam, że jak najbardziej warto było. Początkowo obawiałam się, że lektura przytłoczy wojennym żargonem, jednak szybko zorientowałam się, że niepotrzebnie się o to martwiłam. Craig Symonds dołożył starań, aby publikacja była zrozumiała i łatwa w odbiorze dla każdego, doskonale wyważył słownictwo, zrezygnował z uszczegółowionych militarnych określeń. Opisami bitew dopełniał treść, nie stworzył z nich głównego członu. Przyjął założenie, by przybliżać sylwetkę Chestera W. Nimitza z dwóch ujęć. Pierwsza perspektywa obejmowała biały admiralski wizerunek, powiązane z nim predyspozycje, podejście do misji powierzonej przez prezydenta Franklina Delano Roosevelta. Druga przybliżała Nimitza jako człowieka, z pełną gamą cech charakteru, rysów osobowości, odnoszenia się do ludzi, w tym rodziny. Pomostem między perspektywami okazał się wyjątkowy styl dowództwa, prowadzenia negocjacji i lawirowania wśród politycznej elity.
Udało mi się skonfrontować wcześniej poznane zastrzeżenia wobec stylu podejścia Nimitza do wojennej operatywności, uzyskane przez wzmianki w literaturze popularnonaukowej, w tym z wypowiedziami jego bezpośredniego przełożonego – admirała Ernesta Josepha Kinga, z charakterystyką podaną przez autora. W „Nimitz na wojnie” uzyskałam obraz człowieka obdarzonego wielkim talentem czytania i prowadzenia rozmów z ludźmi, strategicznego geniusza i wyjątkowego dowódcy. Poznałam cechy wyróżniające go na tle innych. Pogoda ducha, spokój, skromność, cierpliwość, śmiałość, odwaga, a także szelmowskie poczucie humoru. Uważny styl dowodzenia, powściągliwość w krytyce, zimna krew w krytycznych sytuacjach, niezależne i śmiałe decyzje, twarda ręka, kiedy wymagała tego sytuacja, żelazna konsekwencja, a co bardzo cenne, biegłość w rozumieniu i przewidywaniu posunięć wroga. Zastanawiałam się, czy to nie była przesadzona pozytywna opinia, ale skoro Nimitz taki był, dlaczego tego nie oddać w książce.
Craig Symonds przybliżył materiał w czterech chronologicznych odsłonach - przejęcie dowodzenia, Południowy Pacyfik, ofensywa przez środkowy Pacyfik i rozwiązanie. Wzbogacił publikację licznymi zdjęciami i przydatnymi dla wyobraźni mapami. Mnóstwo ciekawostek i anegdot, wypowiedzi osób, które znały kluczową postać w morskiej wojnie z imperium japońskim. Do przygotowania ograniczonej czasowo biografii na wysokim poziomie, przyczyniło się dogłębne poznanie archiwów, dokumentów, fotografii, listów, dzienników, pamiętników, medycznej dokumentacji i rodzinnych pamiątek. Wszystko, by z należytą starannością przedstawić okres dowodzenia Chestera W. Nimitza i kształtowania biegu drugiej wojny światowej na Pacyfiku, prób sił i determinacji, sprytu i ryzyka. Tysiąc trzysta czternaście dni dowodzenia największą flotą morską w historii i toczenia największych w dziejach morskich wojen. Od Pearl Harbor do Zatoki Tokijskiej, od klęski do zwycięstwa, od 1941 do 1945 roku.
5/6 - koniecznie przeczytaj
biografia, historia, 508 stron, premiera 12.02.2025 (2022)
tłumaczenie Łukasz Hajdrych, Łukasz Witczak
Tekst powstał w ramach współpracy z DużeKa.pl
To książka idealna dla mojego przyjaciela, który uwielbia ten temat. Ja natomiast czuję, że to nie do końca moja literatura.
OdpowiedzUsuńPrzez moment myślałam, że beletrystyczna ale to jest biograficzna, lubię takie książki, chętnie przeczytam.
OdpowiedzUsuńBardzo ciekawa i szczegółowa recenzja, a historia Nimitza pokazuje, jak ogromne znaczenie podczas wojny miały nie tylko strategia, ale też charakter i umiejętność dowodzenia.
OdpowiedzUsuń508 stron może trochę onieśmielać, ale po takiej opinii chyba warto dać tej książce szansę. 🙂
OdpowiedzUsuńDla mnie próg onieśmielenia zaczyna się od tysiąca stron, ale ja przepadam za cegłami, zwłaszcza jak mają coś wartościowego do przekazania lub dostarczają rozrywki na wysokim poziomie. Bookendorfina
UsuńBardzo ciekawa i wyczerpująca recenzja! Widać, że książka zrobiła na Tobie ogromne wrażenie — szczególnie sposób, w jaki autor połączył obraz Nimitza jako wybitnego stratega i dowódcy z portretem człowieka pełnego spokoju, skromności oraz poczucia humoru. Cieszę się, że mimo obaw publikacja okazała się przystępna, a wojenny żargon nie przytłoczył głównej opowieści.
OdpowiedzUsuńDoceniam też uwagę poświęconą mapom, fotografiom, anegdotom i źródłom — takie elementy naprawdę pozwalają lepiej zrozumieć zarówno skalę wydarzeń, jak i decyzje podejmowane przez bohaterów. Twoja recenzja świetnie pokazuje, że to nie tylko książka o bitwach, ale przede wszystkim o przywództwie, odpowiedzialności, strategii i człowieku, który musiał podejmować decyzje w niezwykle trudnych czasach. Ocena 5/6 brzmi więc bardzo zachęcająco — zdecydowanie lektura dla miłośników historii i biografii wojennych.
Muszę przyznać, że brzmi naprawdę ciekawie.
OdpowiedzUsuńKsiążka zapowiada się ciekawie i niesie dużo historycznych faktów. Polecę ją miłośnikom biografii i historii wojennej.
OdpowiedzUsuńChetnie przeczytam - lubie ksiazki historyczne, dziekuje
OdpowiedzUsuń