C.J. SANSOM
„Osaczona bestia jest najbardziej niebezpieczna.”
Dość osobliwie zabrałam się za serię o Matthew Shardlake, dotąd poznałam pierwszy tom („Komisarz”) i ostatni („Serce Anglii”), a teraz chwyciłam za jeden z pięciu środkowych. I kolejny raz nie zawiodłam się na przygodzie czytelniczej, co więcej, zaliczyłam ją do mega udanych. Odpowiadają mi powieści kreatywnie bazujące na historii, zatapiam się w ich treść z ogromną przyjemnością, zapewniają wiele godzin cieszącej wyobraźnię rozrywki, szybkiego entuzjastycznego przewracania stron, a także intrygującego zaglądania w świadectwa odległej przeszłości.
Akcja działa się w tudorskiej Anglii, w londyńskim zgiełku, w dworskich realiach, na aptekarskim zapleczu, podczas konnych podróży, na sali sędziowskiej i w klasztornych ruinach. Styl narracji na najwyższym poziomie, mega przyjazny i obrazowy. Pomysł na fabułę opracowany do perfekcji, szalenie zgrabne podsycanie napięcia, zaskakujące kryminalne odsłony i mroki ludzkiej natury. Kluczowa postać serii, Matthew Shardlake, myślący o porzuceniu prawniczej praktyki, musiał odłożyć plany na bok, gdyż otrzymał zlecenie, będące właściwie bezwzględnym poleceniem i szantażem, od dawnego mentora Thomasa Cromwella, doradcy i ministra Henryka VIII. Sprawa odnalezienia czarnego ognia, nieznanej substancji, którą cesarze Bizancjum stosowali w wojnie z niewiernymi osiem wieków wcześniej, na którego ślady trafiono podczas likwidacji i ewidencji majątku jednego z klasztorów, wtrąciła Matthewa w piekielną otchłań zbrodni i przemocy. Próby odnalezienia substancji, greckiej formuły i wskazówek do zbudowania machiny używanej do miotania pocisków, wymagały niezwykłych umiejętności przenikania ludzkich zamysłów, zdolności odnajdywania najsłabszych punktów rozumowania świadków, lawirowania w gęstej sieci kłamstw i podstępów, a nade wszystko niezłamanej ostrożności, odwagi i determinacji.
Niecierpliwie śledziłam śledztwo i niebezpieczną aferę, wraz z bohaterem tropiłam tych, którzy mogli podrzucić wskazówki, pakowałam się w niewyobrażalne tarapaty. Presja czasu rosła, za każdym razem nieprzyjaciel wyprzedzał o krok, pojawiało się coraz więcej zagadek. Trzeba było przedzierać się przez gąszcz sekretów i półprawd? Średniowieczny prawnik i detektyw zdawał sobie sprawę, że straszna tajemnica o greckim ogniu, przekazywana przez kolejnych cesarzy, aż w końcu zapomniana, zaś teraz odkryta, mogłaby sprowadzić wiele niedoli na nieszczęsny rodzaj ludzki. Czy Anglia targana religijnymi sporami, oszustwami i zbrodniami, powinna dotrzeć do tej porażającej działaniem substancji? A Londyn, miasto stojące na krawędzi paniki, w którym wielcy i mali wyrównują stare rachunki, byłoby gotowe na jej przyjęcie? O ironio, czyż wiara zamiast wyzwalać to, co w ludziach najlepsze, nie wydobywa z nich czasem to, co najgorsze? Miałam zastrzeżenia do licznych literówek, na które zazwyczaj nie zwracam uwagi, ale przy dużym natężeniu irytowały. Proponuję sięgnięcie po nowsze wydanie tej przygody czytelniczej, mam nadzieję, że językowe pomyłki zostały zlikwidowane.
5.5/6 – warto przeczytać
kryminał historyczny, 540 stron, premiera 12.11.2010 (2004), tłumaczenie Zbigniew Kościuk
Książka wypożyczona z biblioteki.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz