Pokazywanie postów oznaczonych etykietą JEAN-CHRISTOPHE GRANGÉ. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą JEAN-CHRISTOPHE GRANGÉ. Pokaż wszystkie posty

sobota, 21 listopada 2026

PASAŻER

JEAN-CHRISTOPHE GRANGÉ

„Każde szaleństwo ma własny kod pojęciowy.”

I takie właśnie thrillery najbardziej mi podchodzą, atrakcyjnie podkręcające wyobraźnię, odwołujące się do najmroczniejszych zakamarków ludzkiej duszy, niemal od razu wchodzące na wysoki poziom trzymania w niepewności, a co więcej udanie go podtrzymujące i modelujące. Można powiedzieć, że nie ma chwili na wahania, trzeba szybko i skutecznie działać, aby docierać do prawdy i ustrzec się niebezpieczeństw. Autor znakomicie prowadzi kluczową postać, nie jestem pewna niczego z jej portretu, gdyż błyskawicznie zmieniają się okoliczności, a zatem i interpretacje postaw i zachowań. Cieszą mnie psychologiczne podstawy wykreowane i poprowadzone ze śmiałymi rozwiązaniami i mocna baza prawdopodobieństwa. Pozytywnemu odbiorowi powieści, chętnemu wciąganiu się w scenariusz zdarzeń, sprzyja wyjątkowa szczegółowość prowadzenia śledztwa w aspekcie docierania do własnej tożsamości, a także imponująca pomysłowość przebiegu akcji.

Psychiatra Mathias Freire to nieźle zwichrowany psychicznie główny bohater, z bogatym bagażem traum i uzależnień od leków. Oblepiająca go mgła złożona jest z zadziwiających tajemnic i pilnie strzeżonych sekretów, do których trudno znaleźć klucz. Lista krążących wokół niego zagrożeń wydłuża się. Towarzyszące im szaleństwo zbrodni, ogarnięte obsesją na punkcie mitologii, codziennie pokazuje inne oblicze. Wkraczam publicznym okiem na scenę, kiedy bezimienny mężczyzna z amnezją zostaje przyjęty do szpitala. Od tego momentu nakręca się spirala sensacyjnych incydentów, a ilość obrotów spraw wydaje się nie mieć końca. Niczym w matrioszce. Wydaje się, że rozumiem konkretne oblicze ludzkiej natury, a wówczas wszystko zmienia się i zdaję sobie sprawę, że naparstkiem czerpię wodę z dna dziurawej łodzi. Żadna z wyrobionych opinii nie przystaje do rzeczywistości. Kamuflaże są tak głęboko osadzone, nieprzystępne i mordercze, że nie udaje się dostrzec światła prawdy. Zabójca to wyjątkowo zimny i okrutny manipulator, człowiek o wykraczającej poza normę inteligencji, o niezwykłej sile woli i dodatkowym szóstym zmyśle.

5/6 – koniecznie przeczytaj
thriller psychologiczny, 718 stron, 06.03.2013 (2011), tłumaczenie Wiktoria Melech
Książka ze zbiorów własnych Bookendorfiny.