"Nie chodzi o to dlaczego to robiłem, ale raczej o to, dlaczego miałbym tego nie robić." Israel Keyes (seryjny morderca, gwałciciel, podpalacz, włamywacz, napadał na banki)
Po wielu godzinach czytania naukowych książek lubię całkowicie oderwać się od otaczającej mnie rzeczywistości, wejść w świat horrorów, thrillerów i kryminałów, złapać się na jazdę czytelniczą po zupełnie nierzeczywistych opowieściach, wiedząc, że to tylko fikcja, że koszmar skończy się wraz z zamknięciem książki. Fascynuje mnie natura człowieka, łatwo poruszać się w obszarze dobra, ale już zdecydowanie trudniej penetrować zło, aby dokładnie je poznać, poddać analizie, zinterpretować, a następnie postawić na prewencję. Niestety, mroczne strony osobowości często dochodzą do głosu, nie kończą się na pojedynczym akcie przestępstwa, a eskalują nawet do seryjnych morderstw. I właśnie w "Jak złapać mordercę" otrzymuję przegląd prawdziwych spraw związanych z najbardziej znanymi wielokrotnymi psychopatami, dla których śmierć innych stała się ostateczną rozkoszą. Fakty, które przerażają i przejmują wstrętem.
Katherine Ramsland szczegółowo przybliża każdy zaprezentowany case, z ujęcia dokonanych zbrodni, zatrzymania oprawcy, wkładu w rozwój technik łapania morderców. Nie ogranicza się do tylko amerykańskich przypadków, ale uwzględna morderców wywodzących się z różnych nacji. Podobnie, nie oscyluje tylko wokół współczesnych obrazów skrajnej zbrodni, ale przywołuje sprawy począwszy od końca dziewiętnastego wieku. Czuje się, że autorka wie, o czym pisze, w jaki sposób chce przekazać kluczowe informacje, czemu mają służyć. Jako wykładowczyni i badaczka psychologii sądowej i kryminologii dokonała analizy trzystu spraw prowadzonych przez śledczych w celu ustalenia tożsamości podejrzanych. Zajmująco przedstawia historię wgłębiania się w umysły seryjnych morderców, technik służących pojmaniu oprawców, czynników odgrywających rolę w ujęciu ściganych. Spora wartość dydaktyczna zgromadzonego materiału, z perspektywy nauki i narzędzi, etapów dochodzenia i źródeł przełomu, zadań i mitów.
Ramsland dzieli publikację na pięć części, obejmujących rozwój technik kryminalistycznych, procedury policyjne, błędy i złe decyzje, relacje świadków, poddanie się. Daje wgląd w historię metod analizy składu i zachowania ludzkiej krwi, badań DNA, uwarunkowań poznawczych, profilowania psychologicznego, opisu osobowości psychopatycznych, cyfrowych banków danych, genetycznych baz danych, informatyki śledczej, współpracy organów o różnych uprawnieniach. Zwraca uwagę na upór, wytrwałość, skrupulatność i rzetelność śledczych jako determinanty sukcesu eliminacji ze społeczeństwa zbrodniczych jednostek. Przytacza przykłady fałszywych kroków, nietrafionych decyzji, lekkomyślności i niedbalstwa ze strony morderców ułatwiających ich zatrzymanie. Wskazuje zagrożenia wynikające z nagłych kulturowych zmian, kumulacji poniżających zdarzeń, internetowej anonimowości, forum dla samobójców, portali randkowych. Przywołuje relacje świadków, przypadkowych osób, niedoszłych ofiar i wspólników. Przygląda się procesowi poddania się, wynikającym z inicjacji aresztowania, poczucia osaczenia lub skruchy.
4.5/6 - warto przeczytać
literatura faktu, kryminologia, 380 stron, premiera 13.10.2021 (2020)
tłumaczenie Adriana Sokołowska-Ostapko
Książkę "Jak złapać mordercę" zgarnęłam z półki "literatura faktu" w księgarni TaniaKsiążka.pl
