PARYŻ

ALASTAIR HORNE

"Paryż jest najbardziej niezwykłym miejscem na świecie.” Charles Dickens

Fotoprzewodnik „Włochy” pozwolił mi na odświeżenie wiedzy i wspomnień, zaś „Paryż” okazał się zachętą do głębszego odkrycia i poznania stolicy Francji. Publikacja prowadzi czytelnika przez najbardziej charakterystyczne miejsca Paryża, zwięźle przybliża najważniejsze cechy, nawiązuje do przeszłości i ukazuje współczesny obraz. Ponad dwieście starannie dobranych fotografii, tak aby poczuć, że faktycznie spaceruje się głównymi artyleriami i bocznymi uliczkami nadsekwańskiej metropolii, zagląda do parków i ogrodów, przekracza zabytkowe i nowoczesne mosty, chwyta pospiech królujący na targach, straganach i w centrach handlowych, kontempluje spokój w antykwariatach, galeriach i muzeach. Miasto karuzel, kawiarni, restauracji, miejsc gdzie spędza się czas z przyjaciółmi, odpoczywa podczas zwiedzania, wstrzymuje na chwilę czas.

Alastair Horne atrakcyjnie ukazuje przeobrażenia wpisane w historię Paryża. Dostrzega nie tylko najbardziej słynne symbole miasta, ale także mniej znane budynki, pomniki i rzeźby. Przekonuje, że metropolia nieustannie rozrasta się, tętni życiem za dnia i w nocy, wabi charakterystycznym klimatem, ubiega się o miano stolicy rowerzystów, pielęgnuje uliczną i zamkniętą sztukę. To też dreszcz emocji związany ze zwiedzaniem cmentarza i podziemnego labiryntu katakumb, czy przyglądanie się strzelistym budynkom i scenerii świetlnych iluminacji. Miasto zakochanych i artystów oferuje złożoną i kontrastową kulturę, zwykłą i barwną codzienność, bogatą i wykwitną kuchnię. Przewodnik klimatycznie inspiruje do uwzględnienia Paryża w planach podróżniczych, poświęcenia mu więcej uwagi niż podczas przejazdowych odwiedzin. Czym Paryż fascynuje miliony odwiedzających go turystów? Dlaczego stali mieszkańcy pozostają mu wierni?

4.5/6 – warto przeczytać
przewodnik, 224 strony, premiera 05.05.2020 (2019), tłumaczenie Jerzy J. Malinowski
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Alma-Press.

WŁOCHY

CLAUDIA MARTIN

"Włochy nigdy nie przestawały zadziwiać zdolnością do pokonywania wszelkich ograniczeń... od potężnych etruskich miast… po niebotyczne wysokie średniowieczne wieże mieszkalne… od urokliwych barokowych sycylijskich miasteczek… po dzisiejsze drapacze chmur i niezwykle wyrafinowane malarstwo, film, modę i kuchnię.”

Mam wrażenie, że w roku naznaczonym pandemią jeszcze intensywniej odczuwamy pragnienie odbywania podróży, dalszych i bliższych. Musimy jednak poczekać na unormowanie sytuacji, aby móc cieszyć się swobodnym odkrywaniem świata. W międzyczasie możemy zwiedzać wybrane kierunki za pośrednictwem przewodników i albumów. „Włochy” to atrakcyjny pomysł łączący oba elementy w jednej publikacji. Ciekawie przygotowany fotoprzewodnik koncentruje się na najważniejszych perełkach Italii, godnych podziwu i zachwytu. Książka okazała się bardzo przyjemnym powrotem do wspomnień skolekcjonowanych przeze mnie podczas licznych wyjazdów do Włoch. Ładne zdjęcia, zrobione z ciekawej perspektywy, chwytają to, co najistotniejsze, ale nie zapominają o charakterystycznych szczegółach. Każdą fotografię wzbogaca skondensowany tekst informacyjny. Półwysep Apeniński w pigułce.

Claudia Martin prowadzi czytelnika po kraju, który kiedyś przewodził światu, wyznaczył kierunek jego rozwoju i nieodwołanie go zmienił. Najpierw szlakiem środkowych Włoch, sercem kraju, gdzie współczesność fantastycznie współistnieje z dowodami przeszłości. Następnie wkraczamy w północno-zachodnie obszary, synonimy bogactwa kultury i piękna krajobrazów. Potem północno-wschodnie Włochy oczarowują jeziorami i górami. Z kolei, Mezzogiorno słynie z zastygłych w wulkanicznym popiele gniewu Wezuwiusza dawnych siedlisk ludzkich. Wycieczkę kończymy na różnorodnych wyspach, większych i mniejszych rajach na Ziemi. Odkrywanie Włoch sprawia wiele radości, najlepiej połączyć właśnie perełki architektury z działami sztuki, krajobrazy z parkami, codzienność z kuchnią, a modę z językiem. Fotoprzewodnik spełnił moje oczekiwania, przeniósł na więcej niż chwilę do krainy dumnie powiązanej z kolorami zieleni, bieli i czerwieni.

5/6 - koniecznie przeczytaj
przewodnik, 224 strony, premiera 05.05.2020 (2019), tłumaczenie Jerzy J. Malinowski
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Alma-Press.

KRÓTKA HISTORIA SZTUKI Susie Hodge

"Kreatywność wymaga odwagi." Henri Matisse

Ciekawa propozycja czytelnicza, zwłaszcza dla tych, którzy dopiero wkraczają w zagadnienia związane ze sztuką. Zwięzła, spójna i przejrzysta porcja wiedzy, którą zdecydowanie warto i należy poznać. Opis pięćdziesięciu najznakomitszych dzieł sztuki, wyjątkowych dla kształtowania poszczególnych epok, powstałych na przestrzeni osiemnastu tysięcy lat. Kompendium informacji o portretach, rzeźbach, aktach, pejzażach, alegoriach, mitach i historiach religijnych. Przedstawione w zajmujący sposób, dający szeroką perspektywę spojrzenia na sztukę, ale też zwracający uwagę na istotne szczegóły.

Poznajemy wybitne dzieła ludzkich rąk i wyobraźni, o różnorodnych ideach, przesłaniach i intencjach. Wszystko zgrabnie posegregowane w czterech aspektach, przedstawienia konkretnych dzieł, przybliżenia kierunków artystycznego wyrazu, podejścia twórców do tematu życia, społeczeństwa i natury ludzkiej, oraz głównych technik tworzenia. Uwypuklono kontekst historyczny, zasygnalizowano kluczowe daty, powołano się na inne warte przeanalizowania i podziwiania dzieła. Sylwetki najwybitniejszych artystów zaprezentowano w odniesieniu do największych dokonań, przełomowych koncepcji, not biograficznych.

Spodobał mi się system odnośników, ułatwiających nawigację po książce, przeskakiwania do towarzyszących omawianym aspektom nawiązań i odniesień. Podkreślić należy piękną oprawę graficzną publikacji, przejrzystą szatę graficzną, bogactwo ilustracji i twardą okładkę, co istotne, gdyż do tego kieszonkowego przewodnika po sztuce czytelnik niejednokrotnie będzie jeszcze wracał, ja z pewnością. Usatysfakcjonowała mnie ta przygoda, wprowadziła w zagadnienia dotąd jeszcze przeze mnie niezgłębiane, zachęciła do dalszych poszukiwań wiedzy, zainspirowała do odwiedzin w muzeach sztuki, zmobilizowała do obejrzenia filmów poświęconych malarstwu i rzeźbie, teraz z pewnością odbieranych z większą świadomością, a zatem i radością.

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura popularnonaukowa (sztuka), 224 strony, premiera 18.06.2018 (1988)
tłumaczenie Jerzy Malinowski
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Alma-Press.

TAJEMNICZY CZARNY KOT Nathalie Semenuik

"Kocham koty, bo kocham mój dom, a one stają się z wolna jego widoczną duszą." Jean Cocteau

Sympatyczne spotkanie z niezwykle bogatą czarną kocią naturą. Interesująca, refleksyjna, nieco zabawna, niewielkich rozmiarów książka, do przyjemnego czytania w wolnej chwili, w domu czy w podróży. Nie tylko dla miłośników kotów, ale też dla osób potrafiących dostrzec piękno w zwierzęcych istotach od dawna towarzyszących ludziom w codzienności, zapraszanych do domowych gospodarstw, goszczonych w firmach i instytucjach. Kiedyś czytałam ciekawe spostrzeżenie, że kot to gatunek, który perfekcyjnie udał się naturze, nie wymaga żadnych korekt ewolucyjnych, jest tak elastyczny, skuteczny, piękny i dostojny, że uchodzi za ideał i doskonałość. Zatem nic dziwnego, że ludzie obdarzają go podziwem, szacunkiem, miłością. Dostrzegają w nim podszytą strachem tajemną magię, nadają symboliczne cechy, a nawet przymioty bóstw. Czarny kot znalazł szczególne miejsce w świadomości ludzi, jego pojawienie się może być zapowiedzią zdrowia, dobrobytu i szczęścia, lub wręcz przeciwnie, zwiastunem niepokojących i złych wieści.

Książka to zbiór przypisywanych czarnemu kotu niesamowitych opowieści i różnorodnych legend, od starożytności do współczesności. Autorka zwraca uwagę na miejsce kota w literaturze i poezji, wylicza osoby słynące z zamiłowania do tych zwierząt lub obdarzające je wrogością. Koty jako inspiracja do nazw własnych, wiele z nich weszło do kanonu kultury. Chętnie zapoznajemy się z barwnymi ciekawostkami, frapującymi cytatami i wciąż tlącymi się przesądami. Niewątpliwie czarne koty działają na wyobraźnię i zmysły człowieka, z jednej strony dawne barbarzyńskie praktyki, jak palenie ich na stosie, diabolizowanie, niezrozumienie, a z drugiej czczenie, podziw niezależności, docenianie zdolności łowieckich i niepokorności charakteru. Książka ma wdzięczną oprawę graficzną. Narracja przyjazna i wciągająca, choć zdarzają się powtórzenia informacji i wątków. Jak wielu z nas pozytywnie zazdrości kotom posiadania dziewięciu nowych żyć?

3.5/6 - w wolnym czasie
literatura popularnonaukowa, 140 stron, premiera 09.05.2018, tłumaczenie Joanna Stachowiak
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Alma-Press.