sobota, 26 sierpnia 2017

POCZTÓWKI Z POWSTANIA Wiktor Krajewski

"Wojnę poniekąd dziedziczy się wraz z genami. Ja czuję ją w mojej krwi." Cezary Harasimowicz

Wojenne dramaty, piekło zgotowane człowiekowi przez człowieka, traumatyczne wydarzenia zmieniające ludzi na zawsze. Przerażające wspomnienia, koszmary przeżytych katuszy, drzemiące w duszach tych, którzy przetrwali. Ale to też obdarzona szacunkiem pamięć o tych, którym się nie udało, zostali zamordowani w obozach, na ulicach miast, na drogach i we wsiach. Śmierć dotykająca wszystkich, nastawionych jedynie na przetrwanie, szukających bezpiecznego schronienia, jak i walczących zbrojnie przeciwko okupantom, oddanych powstańczych działaniom, czy pomagających innym w miarę własnych możliwości pomimo grożącego niebezpieczeństwa.

Tego nie można wymazać z kart historii, pozostawić w zapomnieniu, zbyt drastyczne i bolesne, aby nie przenosiło się na kolejne pokolenia. Utrwalane w postaci zbioru wspomnień, pozostałości emocji i rzeczowych pamiątek. Przekazywane następnym członkom rodziny, w naturalny sposób dołączane do świadectw dziedzictwa, znajdujące miejsce w sercach, nastawione na wybaczanie, uwieczniane w pamiątkowych albumach, intymnych zapiskach, z trudem wypowiadanych słowach. Różnorodne meandry ludzkich losów, uczestników i świadków wojennych wydarzeń, jakże wiele z nich do dziś niewyjaśnionych, które łączy wspólny ból, cierpienie, smutek i żal. Przestroga i ostrzeżenie przed podobną zagładą, ludobójstwem, zbrodnią, tragedią i niedolą.

Książka to właśnie przytoczone fragmenty odwołań do wojennej przeszłości, przypomnienie o bohaterach Powstania Warszawskiego, dzieciach, młodzieży i dorosłych marzących o prawdziwej wolności, spokojnej codzienności, możliwości snucia planów i marzeń nieograniczonych do jednego dnia czy nocy. To także silnie przemawiające do wyobraźni czytelnika czarno-białe zdjęcia, na których uchwycono chwile z życia Warszawy i jej mieszkańców, migawki ówczesnej rzeczywistości zatrzymane w czasie, obrazy wypełnione zniszczeniem i smutkiem, ale też nadzieją i wiarą. Wiele fotografii zamazanych, niewyraźnych, noszących ślady zniszczenia, ale mimo wszystko ocalałych, wymownie zawieszonych na granicy życia i śmierci. Publikację odbieram jako zachętę do przemyśleń, bodziec do znalezienia chwili na zadumę, spotkanie z historią sprzed ponad siedemdziesięciu lat, do dziś poznawaną i przeżywaną.

4/6 - warto przeczytać
biografie, 266 stron, premiera 19.07.2017
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Edipresse. :)

60 komentarzy:

  1. Nie powinniśmy zapominać o tych wydarzeniach. Uważam, że nasza historia buduje naszą tożsamość. Brzmi może górnolotnie, ale taka jest moja opinia. Interesująca pozycja.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadzam się z Tobą, to samo podkreślam moim dzieciom. :)

      Usuń
  2. DOstałam propozycję zrecenzowania tej książki, ale chyba za bardzo się bałam tych strasznych historii :( Podziwiam, że ty się za to wzięłaś.

    Turkusowa Sowa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam wrażenie, że czytając takie wspomnienia okazuję w pewien sposób szacunek tym fragmentom historii.

      Usuń
    2. Lubię taki rodzaj literatury..przerażający i pobudzający do refleksji. Klaudia J

      Usuń
    3. Wiele refleksji, wiele przemyśleń, wiele wynosi się z takich książek.

      Usuń
  3. Tak mi przyszło do głowy, że można by z wykorzystaniem tej książki zrobić ciekawy projekt historyczny z młodzieżą. Ale wymagałby sporo pracy i czasu, więc tylko dla zapaleńców. Gdyby wybrać po jednej pocztówce dla danego ucznia i dać czas na "przegrzebanie" różnych historii opisanych w książkach czy artykułach, to mogłyby powstać fikcyjne wprawdzie, ale oparte na historycznych wydarzeniach opowieści, których te pocztówki byłyby ilustracją :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pomysł jak najbardziej wart podchwycenia. Pamiętam, że syn w szkole miał w podobnym stylu zajęcia na historii, mocno się w nie zaangażował, sporo dowiedział, a i ile tematów do rozmów się pojawiło. :)

      Usuń
  4. Dawno nie czytałam książki o tematyce wojennej. Będę miała ten tytuł na uwadze, bo jeszcze kilka lat temu uwielbiałam taką literaturę.

    Pozdrawiam,
    http://tamczytam.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Od czasu do czasu lubię się w nią zagłębić.

      Usuń
  5. Mnie bardzo interesowała ta książka - uwielbiam historie powiązane z II wojną światową.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To tak jak ja, mój mąż również chętnie za takie książki chwyta. Staramy się, aby nasze dzieci też zapoznawały się z takimi wspomnieniami.

      Usuń
  6. Takich książek właśnie szukam. O tej tematyce, w nich najlepiej się odnajduje. Zapiszę sobie ten tytuł :)

    Pozdrawiam,
    Lady Spark
    [kreatywna-alternatywa]

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo się cieszę, bo kolejne wspomnienia zostały utrwalone dla nas.

      Usuń
  7. Czasem czytam takiego typu książki, ale ostatnio wygrywają sensacje i kryminały, których akcja rozgrywa się w XXI wieku

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Po sensację, kryminał, thriller, bardzo chętnie sięgam. :)

      Usuń
  8. Nie moje klimaty. :/
    Buziaki,
    StormWind z bloga https://cudowneksiazki.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  9. Odpowiedzi
    1. Zgadzam się całkowicie, takie książki są jak najbardziej potrzebne.

      Usuń
  10. Widzę, że to bardzo wartościowa książka, ale na razie nie jestem gotowa na takie trudne tematy. Pomyślę o niej za jakiś czas.

    OdpowiedzUsuń
  11. Książka dla osób o mocnych nerwach... Ja nie lubię ego typu literatury, za trudna dla mnie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A mnie zawsze do siebie przyciągnie, poznawanie prawdziwych historii ludzkich.

      Usuń
  12. Ciężko jest mi pozbierać się po takich lekturach, ale wiem, że czasem trzeba po nie sięgać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z takiego samego założenia wychodzę. Wiele mi dają takie książki.

      Usuń
  13. Odpowiedzi
    1. Takie są ogólne moje odczucia po przeczytaniu książki. :)

      Usuń
  14. coś zdecydowanie dla mnie...mimo ciężkiego tematu...lubię czytać i uważam, ze warto wiedzieć...zderzyć się z historią zwykłych ludzi

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zawsze zastanawiam się, jak potoczyłoby się moje życie, gdybym urodziła się dwa pokolenia wcześniej.

      Usuń
  15. Bardzo nie lubię tematyki związanej z wojna i z powstaniem, także książka na pewno nie dla mnie,ale myślę, że mój mąż byłby bardzo zainteresowany :).

    OdpowiedzUsuń
  16. Poprzednia książka tego Pana o powstaniu warszawskim mnie rozczarowała, ale może teraz będzie lepiej :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Poprzedniej nie czytałam, ale przeglądałam w zaciszu biblioteki.

      Usuń
  17. O ile trzeba pamiętać o przeszłości, o tyle sama przestałam czytać książki nawiązujące do tamtego okresu. Zdecydowanie teraz królują u mnie polskie kryminały :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja wciąż po nie sięgam, systematycznie się z nimi zapoznaję.

      Usuń
  18. Swojego czasu pochłaniałam książki o tematyce wojennej. Ten tytuł na prawdę mnie zainteresował - niewykluczone, że sięgnę po tę pozycję :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zawsze mocno mnie ciekawiły prawdziwe ludzkie losy.

      Usuń
  19. Jeszcze chwila i tylko książki będą nam przypominały o tym wydarzeniu.

    OdpowiedzUsuń
  20. Mam już na półce i na dniach się za nią zabieram. Pierwsze wrażenie bardzo pozytywne, dzięki tym klimatycznym zdjęciom w środku, myślę, że treść też mnie nie zawiedzie, mimo niełatwej tematyki :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Długo przyglądałam się tym zdjęciom, choć kilka z nich już wcześniej widziałam, ale zawsze robią na mnie ogromne wrażenie, to zawieszenie, dopowiedzenie dalszych losów.

      Usuń
  21. Zastanawiałam się właśnie nad zamówieniem jej dla kuzyna, który interesuje sie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wspomnienia, które warto poznać, zdjęcia, którym warto się przyjrzeć.

      Usuń
  22. Jakoś tematyka wojenna zupełnie mi nie leży... Nie wiem czemu, ale zupełnie nie sięgam po tego typu książki, choć wiem, że dla wielu są fascynujące.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie każdemu podchodzi to samo, to naturalne, dzięki temu mamy ciekawą różnorodność. :)

      Usuń
  23. Z chęcią zakupię tą książkę, myślę że warto ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie książka do siebie przyciągnęła, choć spodziewałam się po niej więcej, to i tak wiele z niej wyniosłam.

      Usuń
  24. Zawsze kiedy myślę o wojnie mam ciarki na plecach. Coś, co znamy tylko z książek, dla tych ludzi było piekłem...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nawet nie potrafię postawić się w sytuacji tych osób...

      Usuń
  25. Uwielbiam ksiazki i wszystko co zwiazane z tematami wojennymi. Moze nie jest to radosna literatura ale wypada znac nawet przez sam szacunek do ojczyzny.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie w ten sposób do tego podchodzę, pragnę zachować w pamięci obrazy tych wspomnień, ale i też zachęcić swoje dzieci do ich poznawania.

      Usuń
  26. Ciekawie napisane :) Akurat ja nie jestem fanem czytania książek ale fajnie zrobiłaś ta recenzję :) zapraszam tez do mnie:

    OdpowiedzUsuń
  27. Jakoś póki co wolę taką tematykę w produkcjach filmowych. Tego typu literatura więc jeszcze przede mną! Mój chłopak będzie w siódmym niebie, jak w końcu do niej sięgnę... Będzie o czym rozmawiać :D
    Polecę mu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I takich inspiracji do rozmów, poznawania historii, potrzebujemy.

      Usuń
  28. Mocno interesuje sie Powstaniem Warszawskim, wiec to zdecydowanie pozycja dla mnie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A zatem książka znajdzie się w Twoich rękach, interesującego zaczytania. :)

      Usuń