Pokazywanie postów oznaczonych etykietą FRANCES HODGSON BURNETT. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą FRANCES HODGSON BURNETT. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 25 stycznia 2022

MAŁY LORD

[PRZEDPREMIEROWO]

FRANCES HODGSON BURNETT

"Wreszcie znalazł kogoś, na kim mu zależało..." i kogoś, komu na nim zależało.

Warto czasem cofnąć się do wspomnień towarzyszących czytaniu książek w dzieciństwie. Pamięta się, jak niektóre wywarły ogromne wrażenie, mocno się je przeżywało, śmiało otwierały drzwi do świata przygód. Ponowne spotkanie po wielu latach nie tylko pozwala rozsmakować się w przyjacielskim brzmieniu, ale również w dużym stopniu, chociaż na czas spotkania z książką, poczuć przyjemny dreszcz wiatru w duszy, odświeżyć wyobraźnię, poddać się wyjątkowym emocjom. Wzbogaceni w różne doświadczenia życiowe, o słodkim i gorzkim smaku, nie tracimy do kiedyś pokochanych powieści ufności i przywiązania, a wręcz przeciwnie, jeszcze mocniej rozgrzewają nasze serca, stapiają lód niepowodzenia, bólu i troski. Zatrzymujemy się na kilka godzin w czystej radości, szczęściu i spełnieniu. Do takich właśnie magicznych tytułów należy "Mały lord".

Frances Hodgson Burnett wyciska wiele emocji z czytelnika. Pięknie i czule chwyta opowieścią za serce. Niekiedy skłania do uronienia łzy empatii, innym razem dopieści uśmiechem losu i ludzkiej wrażliwości. Owszem, siedmioletni Cedryk wydaje się zbyt idealny, aby był prawdziwy, cudowny nie tylko we wnętrzu duszy, ale też w wyglądzie zewnętrznym. Jednak stanowi kwintesencję młodej doskonałości, która w zestawieniu ze zgorzkniałą, samolubną i arogancką starością, ukazuje odległe od siebie skrajności, które wbrew początkowym zastrzeżeniom może połączyć coś wyjątkowego, a przy tym bardzo zwyczajnego. Podła natura hrabiego przyczynia się do wielu nieszczęść w rodzinie, dramatycznie wpływa na życie członków, odpycha to, co najważniejsze w życiu, odsuwa od miłości, przyjaźni, szczęścia i spełnienia. Schorowany i samotny starzec w nic nie wierzy, niczego nie oczekuje, nic go nie cieszy, nawet nie wspomina.

John Arthur Molyneux wyrzeka się najmłodszego syna, kiedy ten przeciwstawia się mu i żeni z piękną Amerykanką. Dopiero brak dziedzica sprawia, że hrabia upomina się o nigdy niewidzianego siedmiolatka, owoc związku syna. Chłopiec, półsierota, wychowywany przez matkę, stanowi zaprzeczenie wszystkiego, co reprezentuje sobą dziadek. Cedryk ma radosną naturę, łatwo nawiązuje bliskość z ludźmi, jest serdeczny, ufny, uczuciowy i lojalny. Teraz ma zostać spadkobiercą w świecie, którego zupełnie nie zna, w imponującej rozmachem i bogactwem angielskiej posiadłości, z liczną służbą. Z przyjemnością angażujemy się w poznawanie losów Cedryka, jak radzi sobie w relacji z dziadkiem, jakie nauki wynosi od matki. Nie przeszkadza przewidywalność powieści, właśnie taka ma być, aby pokazać, że nawet pojedyncze niestrudzone krople ciepłych szczerych uczuć potrafią drążyć skałę zastygłego w zimnie ludzkiego serca, zaś prostoduszność i serdeczność przebijają się przez szpetne i złośliwe warstwy, wydobywają na powierzchnię dobro i szlachetność. Zerknij również na "Tajemniczy ogród" autorki.

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura dziecięca, klasyka, 298 stron, wiek 9+, premiera 26.01.2022 (1886)
twarda okładka, format 14,5cm x 20,5cm, tłumaczenie Joanna Wadas, ilustracje Reginald B. Birch
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu MG.

piątek, 2 kwietnia 2021

TAJEMNICZY OGRÓD

FRANCES HODGSON BURNETT

"Zdawało się jej, że była zamknięta daleko od świata, w jakimś zaczarowanym miejscu."

Książki poznane w dzieciństwie kształtowały moją pasję czytelniczą, mocne filary stanowiły powieści czytanie mi i rekomendowane przez babcię. Wśród nich wiodącą rolę odegrał między innymi "Tajemniczy ogród", do dziś pamiętam, jak sugestywnie oddziaływał na dziecięcą wyobraźnię, jak czułe struny poruszał, ile różnych emocji wyzwalał. Dlatego z przyjemnością odświeżyłam wspomnienia, sprzed niemal pół wieku, związane z tym tytułem. Chętnie oglądałam filmy oparte na powieści, ale to tekst z tysiąc dziewięćset jedenastego roku jest najlepszym źródłem cennych wartości i niezwykłych przekazów.

"Tajemniczy ogród" nie starzeje się, intensywnie przemawia do młodego i dorosłego czytelnika, wciąga barwnym i przyjaznym stylem narracji, rozpieszcza zmysły ciekawym scenariuszem zdarzeń, pozostawia z pięknym materiałem do refleksji. Frances Hodgson Burnett doskonale rozumie psychikę dzieci, wie, w jakie struny uderzyć, by wywołać piękne brzmienie instrumentu serca. Poruszająco ukazuje przemianę kluczowej bohaterki, dziesięcioletniej Mary Lennox, od egoistycznego i nielubianego stworzonka do empatycznej i kochanej osóbki. Połączenie kontaktu z przyrodą i drugim człowiekiem lekarstwem na wszelkie przykrości i straty spotykające nas, drogowskazem do ukojenia, pociechy, pokrzepienia i otuchy. Dając innym coś szczególnego od siebie, a zarazem tak zwyczajnego, stajemy się inicjatorem dobrych przemian, które zbierają okruchy złamanych myśli i uczuć, adaptują do środowiska, a następnie rozbudzają w człowieku to, co najlepsze. Dorosły kształtuje świat dziecka a dziecko wpływa na wir życia dorosłego.

Po śmierci rodziców, Mary przybywa z Indii do Anglii, do wuja Archibalda Cravena. Dziewczynka czuje się samotna i zagubiona, nikt nie interesuje się jej losem i samopoczuciem. Sześćsetletni dom, wielki, ponury i dziwny, niemal opuszczony, stojący na krańcu rozległego wrzosowiska, skrywa tajemnice w stu zamkniętych pokojach i kilku ogrodach. Mary stopniowo odkrywa rozległą rezydencję i jej mieszkańców, jednocześnie poznaje siebie. Kiedy do jednego z ogrodów, pustego i zaniedbanego, wlewa się strumień zainteresowania, zrozumienia, przyjaźni i miłości, zmienia go w urokliwe i znaczące miejsce, również w życiu Mary odzwierciedlają się pozytywne odczucia, dzieje się coś szalenie dobrego. Mocno wzruszająca przygoda czytelnicza, uświadamia, że myśl może być równie dobroczynna jak promienie słoneczne lub zabójcza jak trucizna, od nas zależy, który wariant wybierzemy. W końcu, o ile ładniej wygląda się ze szczerym uśmiechem na twarzy niż w skwaszonej masce wiecznego niezadowolenia.

5.5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura dziecięca, klasyka, 398 stron, premiera 13.01.2021 (1911)
tłumaczenie Jadwiga Włodarkiewiczowa
Tekst ukazał się pierwotnie na Szkrabajki.pl