Pokazywanie postów oznaczonych etykietą IGOR BRUDNY. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą IGOR BRUDNY. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 31 lipca 2022

BAGNO

PRZEMYSŁAW PIOTROWSKI

IGOR BRUDNY tom 5

„Władza jest gorsza niż najbardziej uzależniający narkotyk. Posmakowanie z koryta zmienia ludzi, łamie kręgosłupy jak zapałki, a moralność przestaje istnieć.”

„Piętno” sprawiło, że zatraciłam się w nim, „Sfora” przyciągnęła tym, co z jednej strony obrzydliwe i makabryczne, z drugiej intrygujące i frapujące, „Cherub” zaskoczył scenariuszem zdarzeń”, „Zaraza” niestety nieco zawiodła, natomiast „Bagno” ponownie weszło na mocny dobry poziom angażowania wyobraźni i intrygującego prowadzenia akcji. Im głębiej wchodziłam w powieść, tym intensywniejsze miałam wrażenie, że tak naprawdę obracam się w realnej politycznej rzeczywistości mojego kraju, za nic nie dałam się zwieść przypadkowości dopasowań osobowości i postaw bohaterów, zbiegom okoliczności powiązanym ze schematem działania w publicznej sferze, dopuszczanych się przewinień, przestępstw i obrzydliwości. Szalenie mi to odpowiadało, szybko przyporządkowałam prawdziwe tożsamości do przywoływanych w fikcji, z rozdziału na rozdział coraz bardziej uprawdopodobniały się. Jakże silnie kibicowałam Sędziemu, ekscytowałam się wymierzaniem sprawiedliwości, i co z tego, że odczuwałam dychotomiczny rozdział między moralnością a prawem, w książkowej imaginacji mogłam sobie na to pozwolić. Zaprezentowany scenariusz zdarzeń wymyślono, ale czy wiele nas dzieli od jednostkowej desperacji czy grupowej rozgoryczenia wyrażonego przemocą?

Igor Brudny, kluczowa postać serii, superbohater poza potocznym znaczeniem, ściągnięty do ram normalności, kolejny raz zmuszony był wbić się w polityczny smród i zgniliznę, aby dotrzeć do choćby wierzchołka prawdy. Egzekutor ludzi ze świecznika bezpośrednio przywołał go do okrutnego morderstwa relacjonowanego na żywo w internecie. Zakapturzona postać perfekcyjnie przygotowała plan eliminacji i konsekwentnie go realizowała. Brudny w dużym stopniu infantylnie podchodził do sprawy, ale wynikało to z tego, że w codziennej pracy sam w miarę możliwości eliminował zło, świadomie wkraczał w jego fetor, brudził się gadzim jadem połączenia biznesu, religii i polityki. Powracał na czysty brzeg zwykłej normalności, ale przywierały do niego rozbryzgi pożądania przez innych władzy i bogactwa, ciężko było je zmyć i wymazać z pamięci. Czasem musiał przyjąć, że nie dysponował wystarczająco skutecznymi środkami do czyszczenia ludzkiej zachłanności i bezczelności. Gdyby autor wnikliwiej potraktował wątpliwości Igora, mocniej wszedł w rozterki, docisnął moralny konflikt, nie wahałabym się wystawić książce wyższej noty wrażeń czytelniczych. Pomimo przesłań w „Bagnie”, że „ci na górze są tylko lustrzanym odbiciem społeczeństwa”, łudzę się, że nie cały polski naród wybrał zło, zgodził się na niego, zrezygnował z walki, że jednak część rozumie, co tak naprawdę się wokół niego i w nim dzieje, jakie siły ludzkiej natury wiodą prym w drodze do bezwstydnego korzystania z przywilejów władzy, zamiast w kategoriach arystotelesowskiego służenia dobru wspólnemu. Trochę pogubiłam się w jednej scenie (jechali autem czy nie, rozmawiali w aucie o śledztwie, czy trzymali się umowy, że tego nie będą robić), na spokojnie kolejny raz się w nią za jakiś czas wczytam. Zerknij również na thrillery "Matnia" i "Droga do piekła" Przemysława Piotrowskiego.

4.5/6 – warto przeczytać
thriller kryminalny, 448 stron, premiera 29.06.2022
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca.

poniedziałek, 10 stycznia 2022

ZARAZA

PRZEMYSŁAW PIOTROWSKI

IGOR BRUDNY tom 4

"Jesteś złodziejem i bandytą. Nikt ci nie uwierzy!"

Sympatycznie było wejść w kolejny tom, dotąd seria miała w sobie coś, co sprawiało, że nie chciałam się od niej odrywać, lecz czwarty tom mnie zawiódł. Wyśmienicie oddziałujące na wyobraźnię "Piętno", intrygująco wciągająca "Sfora", zaskakujący scenariusz zdarzeń "Cheruba". Jednak "Zaraza" nie trzymała już poziomu poprzedniczek w angażowaniu myśli i zmysłów czytelnika. Nie była to zła propozycja czytelnicza, lecz niczym szczególnym nie wyróżniła się. 

Odbiegła od fenomenalnie kształtowanej atmosfery niepewności i napięcia, przeciętnie prowadziła detektywistyczną zagadkę, spłaszczyła kluczowe postaci, jakby dostarczyła podróbki. Szkoda, bo Przemysław Piotrowski w trzech tomach fantastycznie czuł literackiego ducha pogrążonych w mroku klimatów, umiejętnie splatał długie cienie ludzkich doświadczeń, błędów i ułomności, wkraczał w szerokie spektrum szarości postaci, przez co lepiej się je rozumiało, interpretowało zachowania, wystawiało ocenę. Zabrakło też elementów zaskoczenia w fabule, tak znakomicie błyszczących w poprzednich częściach serii. Finał niósł niespodziankę wywracającą do góry nogami interpretację zdarzeń, ale przez większość powieści przebijała się przewidywalność. 

I tak jak wcześniej odkrywanie brudnych politycznych prawd rewelacyjnie komponowało się z akcją, było naturalną warstwą i ostrym przyprawowym składnikiem, tak w "Zarazie" sięgnięto jedynie po przemyślenia i komentarze, wydawały się sztucznie doklejone i niepotrzebnie powtórzone. Miałam spore oczekiwania, wyczekiwałam równie silnych mrocznych wrażeń, bezpardonowego potraktowania postaci, bezpośrednich następstw zdarzeń, tego, co sprawia, że od kryminału zabarwionego thrillerem nie można się oderwać. Powstało wrażenie pisania pod presją terminu, oraz niepełnego spełnienia, mam odczucie, że dla czytelnika i autora.

Kolejny raz Zielona Góra staje się epicentrum zła. Pojawiają się ciała młodych kobiet, w różnorodnej scenerii miejsc i sposobów zabójstwa. Komisarz Julia Zawadzka nie ma łatwo, rozwikłuje węzły detektywistycznej zagadki i stawia czoło współpracownikom. A do tego opiekuje się partnerem, Igorem Brudnym, który walczy z odniesionymi fizycznymi i psychicznymi ranami podczas konfrontacji z mordercą. Na szczęście, Igor ma okazję odciąć się od depresyjnych myśli i zaangażować się w prywatne śledztwo zaginięcia dwudziestolatki. Zerknij również na inne książki autora zaprezentowane na Bookendorfinie "Droga do piekła" i "Matnia". 

3.5/6 - w wolnym czasie
thriller kryminalny, 428 stron, premiera 10.11.2021
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca.

czwartek, 28 stycznia 2021

CHERUB

PRZEMYSŁAW PIOTROWSKI

IGOR BRUDNY tom 3

"Pomyślał, że nigdy nie uwolni się od przeszłości."

Po wyśmienicie oddziałującym na wyobraźnię "Piętnie", intrygująco wciągającej "Sforze", nadszedł czas na zaskakującego scenariuszem zdarzeń "Cheruba". Wyraźne dreszcze emocji towarzyszą podczas zagłębiania się w "Cheruba", to, co autor czyni z bohaterami, jest po prostu nieludzkie, jednak tego właśnie spodziewamy się sięgając po mieszankę kryminału i thrillera, w zasadzie niemal horroru. Przemysław Piotrowski nie oszczędza postaci, wystawia na ekstremalne przeżycia, przeczołguje po brudzie i krwi do ostatnich stron książki. Z tej odsłony serii żaden z bohaterów nie wychodzi bez fizycznych ran, psychicznych urazów i moralnych strat. Dołóżcie jeszcze fakt, że nieobliczalne zło i mroczna przeszłość, zdobywają przewagę w walce o człowieczeństwo i życie.

Tajemnice z przeszłości sierocińca prowadzonego przez siostry zakonne tylko pozornie zostały odkryte w pełnym wymiarze, niestety, wciąż w ich cieniu kryje się nagromadzenie krzywd, złości, smutku, zniszczenia, nieszczęść i niesprawiedliwości. Koktajl negatywnych emocji wybucha z niepohamowanym impetem. Kolejny raz Zielona Góra staje się epicentrum niewyobrażalnego zła, teraz wyjątkowo trudnego do poskromienia, niecofającego się przed niczym, nieprzewidywalnego, przebiegłego, planującego z dużym wyprzedzeniem, dbającego o każdy szczegół scenerii zbrodni. Czy cokolwiek jest w stanie mu się przeciwstawić, wyhamować terror, zapobiec tragediom?

Bestialskie morderstwo prokuratora Brunona Kotelskiego ściąga do miasta Igora Brudnego, Julię Zawadzką i Romualda Czarneckiego. W pierwszych skrzypcach detektywistycznej zagadki uwidacznia się gra Arlety Winnickiej, sprytnej i ambitnej prokurator, znanej z poprzednich odsłon serii. Wyrazista i przekonująca postać, wnosi w fabułę silny osobowościowo koloryt. Odważne manewry w intrydze, nieoczekiwany zwroty akcji, przyduszanie postaci, nieoczywiste teorie. Szalenie odpowiada mi finał, można go różnie interpretować, chętnie podążam z domysłami tropem dwóch wersji podpowiadanych przez rozgrzaną powieścią wyobraźnię. Zafascynowałam się pierwszym tomem, drugi mocno wciągnął, trzeci zachwycił, zatem bardzo udane spotkanie z serią. Szkoda tylko, że szybko zorientowałam się, jakie były prawdopodobne tożsamości morderców. Gdyby mocniej podkręcono suwak nieprzewidywalności identyfikacji czarnych charakterów, nie wahałabym się przed wystawieniem przygodom najwyższych not.

5/6 - koniecznie przeczytaj
thriller kryminalny, 436 stron, premiera 12.11.2020
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca.

środa, 27 stycznia 2021

SFORA

PRZEMYSŁAW PIOTROWSKI

IGOR BRUDNY tom 2

"Tu rządziła sfora i nawet policji trudno było z tym faktem polemizować."

Pierwszy tom "Piętno" bardziej pobudza wyobraźnię, ale i przy "Sforze" ciekawie spędza się czas, mocno dobry poziom przygody czytelniczej. Okazuje się, że zamknięcie mrocznej sfery przeszłości nie jest proste i jednoznaczne. Wręcz odwrotnie, gąszcz ponurych tajemnic dawnych wydarzeń, zachęcony sukcesem przyciągnięcia uwagi publiczności, dopomina się o pierwszy głos, intensywnie pragnie światła dziennego, bez względu na poniesione koszty moralne, upadek systemu kluczowych wartości, brutalnie zabrane życia. Wiele czynników składa się na uruchomienie lawiny przemocy, aktywowane w odpowiednim czasie i miejscu, stają się potężną bronią przeciw człowieczeństwu. Przemysław Piotrowski fantastycznie czuje literackiego ducha pogrążonych w mroku klimatów, umiejętnie splata długie cienie ludzkich doświadczeń, błędów i ułomności. Wkraczając w szerokie spektrum szarości każdej z postaci, lepiej się ją rozumie, interpretuje zachowania, wystawia ocenę.

Nie wszystkie zdarzenia w pełni przekonują, kilka wydaje się naciąganymi, ale rozwinięcie, nawet nieco szalonych pomysłów na fabułę, przyjmuję z uznaniem. Mam wrażenie poruszania się na rubieżach głębokiego koszmarnego snu, jednocześnie chcę go przeżyć i wyrwać się z niego. Przyciąga tym, co z jednej strony obrzydliwe i makabryczne, z drugiej intrygujące i frapujące. Zabawa w przywoływanie nieoczywistych kontrastów uwzględnia, że między nimi też wiele dzieje się. Mieszanka thrillera i kryminału atrakcyjnie przyciąga, prowadzi pod napięciem niepewności, co dalej ze scenariuszem zdarzeń, jak w krytycznych sytuacjach odnajdą się bohaterowie, czy uda się dopaść czarny charakter. Kręcimy się wokół środowiska kościelnego, zmasakrowana zakonnica, samobójstwo księdza, tragiczne odwiedziny duchownego na cmentarzu, to dopiero początek ciągu przerażających incydentów. Zielona Góra ugina się pod ciężarem zadziwiających zbiegów okoliczności wokół szybko następujących po sobie morderstw, na mieszkańców pada blady strach, media natychmiast wietrzą sensację. Wilcza sfora panoszy się w lasach i atakuje ludzi. Inspektor Romuald Czarnecki zaprasza Igora Brudnego i Julię Zawadzką do udziału w śledztwie, zagmatwanym, z zatrważającymi dowodami i biernymi świadkami.

4.5/6 - warto przeczytać
thriller kryminalny, 534 strony, premiera 12.08.2020
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca.

poniedziałek, 25 stycznia 2021

PIĘTNO

PRZEMYSŁAW PIOTROWSKI

IGOR BRUDNY tom 1

"W snach, ciemnych zakamarkach... Rosła, tężała i rozwijała się razem z nim, zawsze pojawiała się jednak jako cień, istota bez twarzy... ucieleśnienie obaw i lęków... cień z innego wymiaru."

Już po prologu i pierwszym rozdziale nabrałam podejrzeń, że książka okaże się przygodą zgodną z moim gustem czytelniczym. Im głębiej zapuszczałam się w nią, tym większe wrażenie wywierała. Żarliwie wnikałam w zmyślnie i porywająco połączone elementy thrillera i kryminału. Przemysław Piotrowski fantastycznie dobierał składniki i z wyczuciem wstrząsał wyobraźnią odbiorcy. Umiejętnie dozował napięcie, stopował na chwilę akcję dając czas na zebranie detektywistycznych myśli, następnie wciskał pedał gazu pomysłowości zmieniając jej bieg. Na koniec doprawił opowieść sensacyjnym wzorem. Narracja przyjazna, konkretne dialogi, żywe opisy incydentów. Zajmująco zatraciłam się w historii piętna.

Postaci ciekawie odmalowane, przekonywały zachowaniami i postawami, różnorodne osobowości z wystarczająco szerokim spektrum indywidualizmu. Główny bohater to twarda sztuka, ulepiona z inteligentnej gliny, odmalowana intrygującymi mrocznymi barwami przeszłości. Nieco wpisywał się w schematyczność, ale nie walczył tanimi chwytami o uwagę, zrozumienie i sympatię. Czasem wystawiał na próbę przywiązanie i lojalność czytelnika. Sporo tajemnic z jego życia oscylowało wokół tematów popularnych ostatnio w nagłówkach medialnych, rozmiarów pedofilii w Kościele i bolesnych cieni wychowawczych w domu opieki dla dzieci prowadzonym przez siostry zakonne. 

Warszawski komendant Igor Brudny zostaje gwałtownie wywołany do powrotu do przeszłości. Dowody wyjątkowo brutalnych morderstw typują go jako jednego z głównych podejrzanych. Sprawa natychmiast staje się soczystą sensacyjną pożywką dla mediów ogólnopolskich. Brudny udaje się na miejsce zbrodni i kontaktuje z wydziałem dochodzeniowo-śledczym z terroryzowanej przez oprawcę Zielonej Góry. Śledczymi dowodzi inspektor Romuald Czarnecki, doświadczony policjant, rozpracowujący najtrudniejsze i najbardziej skomplikowane sprawy, znajdujący posłuch i szacunek wśród podwładnych. Potrafi trzymać się podszeptów intuicji i iść pod prąd. Intryga nie należała do mocno złożonych, ale pokrętnie przetasowanych. Łatwo wyłapałam wskazówki i dostrzegłam właściwy trop, lecz nie psuło to zabawy w odkrywanie prawdy i motywu zbrodni.

5/6 - koniecznie przeczytaj
thriller kryminalny, 460 stron, premiera 06.05.2020
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca.