piątek, 14 października 2016

POD OKUPACJĄ I W POWSTANIU Małgorzata Czerwińska-Buczek 279/2016

"Tak trudno było pogodzić się z tym, że każdy dzień był okrutny, przynosił nowe tragedie - te, które się widziało samemu, i te, o których się słyszało." Wisława Skłodowska

Czytając bardzo bolesne i wzruszające wspomnienia, mam wrażenie, że los naprawdę się do mnie uśmiechnął, przeznaczył mi szczęśliwą gwiazdę, która czuwa nade mną, nie dopuszczając, abym zmuszona była przeżywać takie tragedie i dramaty. Skoro już w trakcie lektury wyzwalają się bardzo silne emocje, to naprawdę trudno jest w pełni zrozumieć, co zmuszeni byli przeżywać autorzy wspomnień, liczni uczestnicy Powstania Warszawskiego, świadkowie hitlerowskiej i sowieckiej okupacji. Sięgając po ich zapiski czuję, że nie pozwalam zapomnieć o przerażających wydarzeniach, bestialstwu okupantów, wyjątkowym okrucieństwie, identyfikuję się z ofiarami, okazuję szacunek uczestnikom walk z najeźdźcą. Ogromnie cenna lekcja historii dla każdego, bez względu na pochodzenie, status czy wykształcenie, tylko czy ludzie zechcą wziąć ją do serca, oddać się prawdziwym refleksjom, zastanowić nad istotą człowieczeństwa i z determinacją nie dopuszczać więcej do wojen. Nauka, którą trzeba brać głęboko do serca, ze zrozumieniem przekazywać kolejnym pokoleniom, wzbogacać spojrzenie na świat i człowieka.

Poznajemy różne losy, których wspólnym ogniwem stała się wojna i powstanie, mieszkańców okupowanej Warszawy, zwykłych ludzi, którzy w godzinie prawdy okazali się prawdziwymi bohaterami. Razem z nimi przeżywamy grozę walk, znajdujemy odwagę, czerpiemy siłę z więzi rodzinnych i ludzkiej solidarności, niejako wbrew okolicznościom odnajdujemy ślady dobrej natury człowieka. Jedni mieli niesamowite szczęście i umknęli śmiertelnemu przeznaczeniu, innym go zabrakło i złożyli największą ofiarę za honor, godność i wolność. Wszyscy zapłacili tak dużo za to, abyśmy mogli czuć niepodległość, oddawać się spokojnej i wypełnionej cennymi wartościami codzienności. I znów, jestem pod ogromnym wrażeniem, że autorzy wspomnień nie oceniają i nie rozliczają po wojnie, noszą w sobie wszystkie zapamiętane obrazy, dotkliwe straty i silne emocje z tamtych czasów, a jednak z całą determinacją oddają się ponownemu urządzaniu życia, czerpaniu z niego radości, realizowaniu marzeń i pragnień. Jak bardzo chłonie się sobą takie nieprzemijające przekazy, uniwersalne prawdy, szczerą serdeczność okazywaną życiu i ludziom. Zebrane w książce fragmenty życiorysów robią ogromne wrażenie, zdecydowanie warto po nie sięgać, zapamiętać i inspirować się nimi.

5/6 - koniecznie przeczytaj
wspomnienia
data premiery: 29.06.2016

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Bellona. :)

56 komentarzy:

  1. Może to dziwnie zabrzmi, ale mam sentyment do takich klimatów, jako wielka miłośniczka poezji Baczyńskiego i Broniewskiego.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja już od dłuższego czasu chętnie sięgam po takie książki, im człowiek starszy, tym więcej przyciąga go historia.

      Usuń
  2. Ja też. Baczyński pięknie pisał....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zwłaszcza w liceum mocno się w niego zagłębiałam, teraz też chętnie przebywam w jego klimacie. :)

      Usuń
  3. Odpowiedzi
    1. Dla mnie też. :) Teraz chcę dotrzeć do poprzedniej książki autorki, również ze wspomnieniami uczestników tych wydarzeń. :)

      Usuń
  4. Czytam dużo tego typu książek i ciągle sięgam po kolejne.

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo chętnie przeczytam tę pozycję. Wiele emocji ale bardzo potrzebnych przy czytaniu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przeszłość, którą trzeba znać, bez wątpienia. :)

      Usuń
  6. Zupełnie nie moje klimaty :P ja i książki w takim klimacie się nie lubimy.... ;/

    OdpowiedzUsuń
  7. Narazie nie dla mnie. Mam dużo obowiązków i mniej czasu na książki. ;/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U mnie też deficyt czasowy, nie udaje mi się sięgać po wszystko, co bym chciała. Taki los miłośników książek. :)

      Usuń
  8. Ta książka to moje klimaty. Książki o tej tematyce wywołują dużo emocji, tej jeszcze nie czytałem, chętnie się skuszę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdecydowanie warto, wspomnienia obok których nie można przejść obojętnie, wywołują mnóstwo refleksji i takiej pokory.

      Usuń
  9. Z pewnością to trudna lektura, z pewnością bolesna, to z zainteresowaniem po nią sięgnę.To czasy, o których nie możemy zapomnieć.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam wrażenie, że niezapominanie o nich to powinien być nasz taki wewnętrzny przymus. Obecnie staram się sporo na ten temat przybliżać swoim dzieciom, mam nadzieję, że dzięki temu będą znacznie intensywniej korzystać z przeszłości.

      Usuń
  10. Kiedyś bardzo lubiłam sięgać po taką literaturę, dziś już mniej. Ale może kiedyś znów najdzie mnie na nią ochota, więc zapamiętam ten tytuł.

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z pewnością przyjdzie jeszcze okres, kiedy znów ta tematyka stanie się bliska sercu. :)

      Usuń
  11. Na pewno przeczytam tę książkę!
    Pozdrawiam ;) http://literacki-wszechswiat.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mocno wzbogaca człowieka wewnętrznie. :) Pozdrawiam serdecznie. :)

      Usuń
  12. Nie mój typ, ale wiem, komu mogę polecić ;)

    OdpowiedzUsuń
  13. Niestety książka nie dla mnie, ale przekażę przyjaciółce informację o niej, będzie zachwycona.

    OdpowiedzUsuń
  14. Klimaty zdecydowanie moje. Choć tematyka bolesna, zawsze chętnie zagłębiam się w podobne historie, aby w pewien sposób uwolnić je od zapomnienia :(
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, dla mnie też to ogromny szacunek i utrwalenie w pamięci, mojego pokolenia i kolejnych. Pozdrawiam ciepło. :)

      Usuń
  15. Niełatwa tematycznie książka. Muszę się jeszcze nad nią zastanowić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Książka nie jest na szybkie czytanie, ale z uwagą i skupieniem, temat poważny, ale i też niosący mnóstwo cennych przesłań.

      Usuń
  16. Nigdy nie sięgałam po takie książki. Po tą chyba również nie sięgnę. Nigdy nie przekonywały mnie wątki wojenne, czy historyczne.
    Pozdrawiam
    secretsofbooks.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tu wszystko bazuje na indywidualnych przeżyciach i wspomnieniach, nie można już bliżej być drugiego człowieka i relacji z jego doświadczeń życiowych. Mocno zachęca, bo to niezwykłe przeżycie emocjonalne. :)

      Usuń
  17. Książka wymagająca skupienia i zadumy. Trudno jest sobie wyobrazić, co przeżyli ludzie w tamtych czasach. Ciężko uwierzyć, że to wszystko miało miejsce i nie jest fikcją literacka...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki takim wspomnieniom, odkrywaniu się drugiego człowieka na bolesne doświadczenia, naprawdę wiele z tego wynoszę dla siebie. Wspaniale, że kolejna porcja wiedzy i wspomnień została utrwalona.

      Usuń
  18. Czytam teraz książki dotyczące 2 wojny światowej. Chętnie zapoznam się i z tą pozycją, gdyż ten temat nie jest mi obojętny. Jeśli tylko znajde te ksiazke w swojej bibliotece na pewno przeczytam. Jestem jeszcze bardziej zachęcona Twoją wysoką oceną.
    Pozdrawiam i zapraszam do mnie;)
    (recenzentka-ksiazek.blogspot.com)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeszcze chcę sięgnąć po poprzednią książkę autorki, tam też czeka na czytelnika ogromna porcja wspomnień. Pragnę jak najszybciej do nich dotrzeć. Pozdrawiam serdecznie. :)

      Usuń
  19. Lubię książki o tematyce 2 wojny światowej, więc jestem skłonna dać jej szansę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Książka mocno wzbogaca, jak dla mnie wyjątkowa lektura. :)

      Usuń
  20. Chętnie przeczytam, ale nie teraz. Obecnie szukam czegoś o lżejszej tematyce.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kiedy przyjdzie odpowiedni moment, z pewnością silnie emocjonalnie poprowadzi w przeszłość. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć. :)

      Usuń
  21. Uważam, że takie książki to pozycja obowiązkowa dla każdego więc pewnie wcześniej czy później przeczytam

    OdpowiedzUsuń
  22. Podoba mi się to podejście, o którym piszesz. Bohaterowie nie rozpamiętują czasów, a jedynie je wspominają i wyciągają wnioski. Kiedyś chętnie przeczytam. Pozdrawiam! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jestem pod ogromnym wrażeniem takich postaw, nie wiem, czy mnie byłoby na takie zachowania stać, tym bardziej mocno podziwiam.

      Usuń
  23. Niestety nie przepadam za takimi książkami, więc sobie daruję.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A szkoda, bo to bardzo wartościowa propozycja czytelnicza.

      Usuń
  24. Też zawsze czytając literaturę dotyczącą wojen, mam poczucie, że mam wielkie szczęście, że żyję w tych czasach, a nie innych. To straszne, że przez ludzką głupotę takie brutalne czasy mogą powrócić. ;/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Boję się nawet o tym myśleć... mam nadzieję, że moje dzieci...

      Usuń
  25. Kiedyś uwielbiałam czytać książki o takiej tematyce. Później gdy zaszłam w ciążę i urodziłam dziecko moja wrażliwość mocno się zwiększyła i jakoś nie mogłam przejść przez nie. Może najwyższa pora powrócić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Również z ogromną empatią podchodzę do takich wspomnień, bardzo długo jeszcze po ich przeczytaniu o nich myślę, czasem drobna rzecz mi o nich przypomina, jakaś sytuacja, film, reportaż, ale mam wrażenie, że jak najbardziej należy pielęgnować te wspomnienia, wsłuchiwać się w głosy świadków tamtych wydarzeń.

      Usuń
  26. Kiedyś uwielbiałam czytać książki o takiej tematyce. Później gdy zaszłam w ciążę i urodziłam dziecko moja wrażliwość mocno się zwiększyła i jakoś nie mogłam przejść przez nie. Może najwyższa pora powrócić.

    OdpowiedzUsuń
  27. Uwielbiam taką tematykę, książka zdecydowanie dla mnie! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na mnie wywarła ogromne wrażenie, już nawet wybrane fragmenty przytaczałam swoim dzieciom, była okazja do rozmowy na poważny temat, przekazania części polskiej historii.

      Usuń
  28. Jak dobrze, że Cię znalazłam w tych czeluściach Internetu!!!! Blog wpisuję do ulubionych.Bede śledzić Twoje wpisy z przyjemnością. Powyższą książkę na pewno przeczytam.Skoncze tylko Dziewczyny wyklęte.:-) pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Również bardzo się cieszę, wzajemne inspirowanie się zawsze interesujące. :) A temat Powstania Warszawskiego bardzo mi ostatnio bliski. :) Pozdrawiam serdecznie. :)

      Usuń