niedziela, 4 lutego 2018

SYN SZCZĘŚCIA Herbjørg Wassmo

DINA tom 2

"Może najprawdziwsze kłamstwa to te przemilczane prawdy?"

Drugi tom trylogii jest równie piękny i wciągający jak pierwszy. Wybornie zagłębiamy się w surowe norweskie realia, zaglądamy też do berlińskich i kopenhaskich klimatów, przyglądamy się niezwykle ciekawym losom bohaterów, z nutą historycznych wydarzeń w tle, z początku drugiej połowy dziewiętnastego wieku. I znów autorka wielokrotnie zaskakuje scenariuszem zdarzeń, wyczekujemy każdego zwrotu akcji, uzasadnienia jego pojawienia się, a co najważniejsze, kontynuacji ścieżek życia bliskich sercu czytelnika barwnych postaci poznanych w poprzedniej odsłonie trylogii.

Świat idzie do przodu, pojawiają się nowe wyzwania, echa przemijania dają o sobie znać, ale pewne wartości wciąż pozostają niezmienne i trwałe. Nowe pokolenie mierzy się z własnymi słabościami, sięga po marzenia, odważnie nakreśla kursy w życiu, przeciera niezbadane szlaki, dostosowuje doświadczenia i wiedzę z dzieciństwa do poznawania świata na własnych zasadach. Jak głęboko drzemie w człowieku kultura i środowisko, w których odnajdywał się w pierwszych latach życia? Jak bardzo relacje z bliskimi definiują dorosłe życie? Ile potrafimy wyciągnąć ze świata dla siebie, a ile dobra przekazujemy innym, czasem także i zła?

Interesująco obserwuje się wahania i rozterki moralne syna Diny, Benjamina, jego szkolne lata, wchodzenie w dorosłość, pierwsze uniesienia miłosne, poznawanie blasków i cieni otaczających przyjaźń, pobieranie lekcji porażki, pokory i odpowiedzialności, także radzenie sobie z dojmującą tęsknotą i zalewającą serce rozpaczą. Kształtowanie własnej tożsamości, kurczowe połączenie z dziedzictwem, wyniesionymi wzorcami i przykładami. W tym wszystkim przejmujące odniesienia do kobiety, która odważnie potrafi przeciwstawić się konwenansom społecznym, walczyć o swoje prawa, ale i też boleśnie ranić innych. Wplątują się w to mroczne tajemnice, niedające spokoju wyrzuty sumienia, pragnienia odsłonięcia prawdy, oswobodzenia się z kajdan milczenia i odnalezienia wewnętrznego spokoju.

Swoiste piętno przekazywane z pokolenia na pokolenie, drzemiące i przyczajone, wkradające się do myśli i niechcące ich opuścić, niepozwalające na wybaczenie, wyciszenie i ukojenie. Wyjątkowo sugestywna narracja, umiejętne żonglowanie emocjami, plastyczne i nasycone realizmem opisy, niby fikcja literacka, a wiele wspólnych cech z naszym życiem odnajdujemy w przybliżanej historii, w niebanalnie wykreowanych osobowościach postaci, wymykających się jednoznacznym ocenom i osądom, czy w wiarygodnie naświetlonych relacjach społecznych. Wyjątkowo przekonująca i oddziałująca na wyobraźnię powieść, zdecydowanie warto uwzględnić ją w planach czytelniczych, niezwykła intelektualna uczta.

"Księga Diny" tom 1, "Dziedzictwo Karny" tom 3

5.5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura współczesna, 554 stron, premiera 18.01.2017 (1992), tłumaczenie Ewa M.Bilińska Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Smak Słowa.

44 komentarze:

  1. Nie znam tej serii, ale może sięgnę po nią w zimowy wieczór.

    OdpowiedzUsuń
  2. Ach te skandynawskie klimaty. Niezależnie od tego, na jakich terenach mieszkamy, ludzie mają podobne słabości :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie czytałam pierszego tomu, ale mnie zachęciłaś. Lubie wzruszajace histr :-)

    OdpowiedzUsuń
  4. Mam ostatnio ochotę na takie skandynawskie klimaty :) Dzięki za inspirację! :)
    www.kobiecaintuicja.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  5. Póki co mam zaległości recenzenckie i czytelnicze , wiec na razie nie szukam nowych lektur.

    OdpowiedzUsuń
  6. Wspaniała książka, dziękuję za recenzje, która potwierdziła moje własne doznania.

    OdpowiedzUsuń
  7. Brzmi obiecująco :) I tytuł jakiś taki przyjazny :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Skandynawskie klimaty jak widać teraz na fali :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już od jakiegoś czasu, świetnie, że możemy się nimi cieszyć. :)

      Usuń
  9. Przeczytałabym, lubię skandynwaskie klimaty i rozważania o sens życia :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przed Tobą interesujące spotkanie z książką. :)

      Usuń
  10. Seria wydaje się być ciekawa. Chętnie przeczytam recenzję 1 tomu.

    OdpowiedzUsuń
  11. Zapowiada się ciekawa trylogia.

    OdpowiedzUsuń
  12. Świetne są oba tomy, a film nie dorównuje powieści "Księga Diny". Niedawno został wydany ostatni tom i już czeka u mnie na swoją kolej - myślę, że to w dalszym ciągu będzie wspaniała uczta literacka. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Film jeszcze przede mną, jestem go bardzo ciekawa, chętnie obejrzę.

      Usuń
  13. Nie znam tej książki, ale zdecydowanie zacznę czytać od pierwszego tomu.
    SErdecznie pozdrawiam.
    www.nacpana-ksiazkami.blogspot.de

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Koniecznie trzeba zacząć od pierwszego tomu. :)

      Usuń
  14. Nie ma chyba drugiego takiego miejsca, który tak mocno oddziaływałby na sposób pisania. Ciekawe, czy skandynawscy pisarze, kiedyś się wyłamią i zaskoczą nas innym pisaniem.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie ich styl pisania bardzo odpowiada, po prostu lubię taką narrację, bezpośredniość w opisywaniu codzienności, surowy klimat, ale i też sporą dawkę emocji. :)

      Usuń
  15. Północne skandynawskie klimaty są ostatnio bliskie mojemu sercu, bo w tamtym kierunku prowadzą mnie też moje podróże 😊 Chętnie sięgnę po tą pozycję. Wysmakowany recenzja!

    OdpowiedzUsuń
  16. zapowiada się jak zawsze świetny klimat <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie tak, niepowtarzalny, choć nieco osobliwy. :)

      Usuń
  17. Nie moje klimaty, choć wiem, że panie będą nią bardzo usatysfakcjonowane. ;)

    OdpowiedzUsuń
  18. Hmmm... brzmi interesująco.

    OdpowiedzUsuń
  19. ehh... Niedługo zbankrutuję na książkach :) kolejna pozycja do zapisania :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wciąż mi brakuje funduszy na książki, wciąż coś nowego mam ochotę kupić i zanurzyć się w lekturze. :)

      Usuń
  20. Bardzo lubię takie historie :) a norweskie klimaty zachęcają bardzo :)

    OdpowiedzUsuń
  21. Tym razem chyba trochę nie moje klimaty. :-)

    OdpowiedzUsuń
  22. Tak dobra ocena? To koniecznie muszę sięgnąć!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo mnie ta powieść do siebie przekonała, cudownie było się w nią zagłębić. :)

      Usuń