niedziela, 14 lutego 2016

REPORTAŻ Z ŻYCIA Aleksander Janowski 36/2016

REPORTAŻ Z ŻYCIA tom 2 

"Otrzymałem pierwszą lekcję dyplomacji - nie obawiaj się wroga, bardziej obawiaj się swoich. Oni są bliżej."

Drugi tom autobiograficznych zapisków również mocno przykuwa naszą uwagę. Doskonale bawiłam się czytając go, śledząc zabawne sytuacje i wydarzenia w życiu autora. Jeszcze więcej w nim dobrego i celnego humoru, mnogości mini retrospekcji do wykonywanej pracy tłumacza, ciekawostek i anegdot zza kulis oficjalnych spotkań, konferencji, obrad plenarnych, narad, zgromadzeń, obsługi delegacji ministerialnych i rządowych czy międzynarodowych konsultacji resortowych. Znajdziemy wzorce perełek tłumaczeń, rzetelności w uwzględnianiu specyfiki słów i ich znaczeń, ale również przykłady zbyt lekkiego traktowania translacji przez niektórych. Odporność na stres, wysoka kultura osobista, dyskrecja ponad wszystko, profesjonalne podejście do zawodu, to niezbędne cechy charakteryzujące najlepszych tłumaczy. Doskonale ukazano jak bardzo wymagająca i wyczerpująca jest ta praca.

Autor przekazuje wiele informacji, niejako od wewnątrz jako naoczny świadek wydarzeń, na temat źródeł działań ówczesnych polskich władz, gwałtownych wydarzeń związanych z wprowadzeniem stanu wojennego i jego konsekwencjami. W książce wiele miejsca poświęcono licznym jakże interesującym podróżom, a trzeba pamiętać, że były to czasy zamkniętych granic, deficytu towarów na półkach, kuriozalnych planów gospodarczych i politycznych przepychanek. Wyjazdy i delegacje zagraniczne dawały wyobrażenie o różnicach w systemach krajów, kulturalnym i społecznym życiu. Umożliwiały zwiedzanie zabytków i cieszenie się urokami przyrody. Zapewniały możliwość bliższego poznania ówczesnych przywódców państw, a także zwykłych ludzi i ich problemów. Wszystkie wspomnienia i odczucia udało się zebrać w bardzo zgrabną całość, poddać wnikliwej i ciepłej analizie oraz w płynnej i interesującej formie zaprezentować czytelnikowi. Bardzo zajmująca publikacja. Zapraszam do zapoznania się z recenzją pierwszego tomu autobiografii "Tłumacz - reportaż z życia".

4.5/6 - warto przeczytać
autobiografia

Data premiery: 31.12.2015.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Psychoskok. :)

TŁUMACZ - REPORTAŻ Z ŻYCIA Aleksander Janowski 35/2016

 REPORTAŻ Z ŻYCIA tom 1 

"Słyszeliście zapewne, że tłumaczenie jest jak kobieta - nieładne jeśli wierne i niewierne jeśli ładne. Nie moja to myśl. Powtarzam ten oczywisty, choć prawdziwy, banał za starożytnymi."

Z zainteresowaniem wczytywałam się w te autobiograficzne zapiski. Aleksander Janowski, tłumacz rządowy, przybliża nam wybrane fragmenty ze swojego życia, zapamiętane wydarzenia i wspomnienia. Śledzimy jego losy od dziecięcych lat, spoglądamy na kolejne etapy edukacji szkolnej, przypadkowe i świadome wybory drogi zawodowej oraz doświadczenia życiowe. Wszystko podane w bardzo przystępnej formie, ciepłej narracji, z dużą dawką dobrego i celnego humoru. Ciekawie zarysowane tło historyczne, życie polskiej rodziny po wybuchu drugiej wojny światowej na Białorusi, późniejsze odnalezienie się w ponurej rzeczywistości powojennej socjalistycznej Polski, zdeterminowanej przez partyjne układy i sieć wzajemnych powiązań. Z książki wybija się zdrowy rozsądek i dystans wobec wydarzeń ówczesnej sceny politycznej, gospodarczej, społecznej i kulturalnej.

Wiele dowiadujemy się o specyfice i urokach pracy w wykonywanym przez autora zawodzie. Zaczynamy rozumieć na czym polegają poziomy translacji, dostrzegać różnice między bezpośrednim tłumaczeniem słów a tłumaczenie ich sensu. Uświadamiamy sobie różnorodne możliwości oddawania ducha myśli i zdań. Wyczuwamy ogromną sympatię autora wobec translacji, satysfakcję z pracy tłumacza, nieustanną chęć doskonalenia umiejętności językowych, wyczulenia na najdrobniejsze nawet niuanse znaczeniowe i gramatyczne. Bardzo pouczająca lektura, wskazująca na konieczność samorealizacji, żmudnego i cierpliwego nabywania wiedzy popartej umiejętnościami, wewnętrzną przemianą oraz dojrzewaniem jako tłumacz.

W książce znajdziemy wiele dowodów na sympatię wobec życia, postrzegania go w pozytywnym świetle, czerpania radości z najdrobniejszych codziennych wydarzeń i wiary w uśmiech losu. Czytelnik otrzymuje bardzo interesujący opis ważnych osób, wydarzeń i sytuacji, które pojawiły się w życiu autora, tych smutnych i tych szczęśliwych. Przyznam, że chętnie zapoznałabym się bliżej z losami matki autora, jej scenariusz życia napisany przez los, jak i osobowość, wydają się niezwykle interesujące. Publikacja inspiruje do działania, zachęca do poszukiwania własnej tożsamości i recepty na szczęście, ale przede wszystkim przekazuje duże pokłady optymizmu i nadziei, że każdy z nas może dzięki własnej pracy i determinacji wyróżniać się w jakieś dziedzinie i czerpać z tego ogromną satysfakcję.

4/6 - warto przeczytać
autobiografia

Data premiery: 25.05.2015.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Psychoskok. :)

sobota, 13 lutego 2016

OGRÓD TAJEMNIC Barbara Freethy 34/2016

ZATOKA ANIOŁÓW tom 5

"Niektóre rany są zbyt głębokie, by mógł zagoić je czas. Niektóre nie goją się, bo brak im powietrza i słońca. Tak się dzieje, kiedy pielęgnujesz je w sobie w ukryciu."

Poddałam się urokowi ciepłej i przyjemnej narracji. Spodobała mi się intryga zapleciona wokół wątku kryminalnego, ciekawie się ją rozwiązywało. Nie zabrakło oczywiście pięknie prowadzonej nuty romantycznej. W piątym tomie cyklu "Zatoka Aniołów" uwaga czytelnika koncentruje się na Charlotte i dwóch mężczyznach w jej życiu, Andrew i Joe. Postaci poznaliśmy już w poprzednich książkach, ale dopiero teraz otrzymujemy uszczegółowienie ich losów, wyjaśnienie towarzyszących im tajemnic i sekretów. Śledzenie perypetii głównych bohaterów zapewnia nam kilka godzin relaksującego zaczytania i zadumy. Czy można szczerze i prawdziwie otworzyć przed kimś serce, zaufać, kiedy wcześniej doświadczyło się bolesnego zranienia i zawodu? Jak ogromne pragnienie miłości i szczęścia może zwyciężyć strach przed zaangażowaniem? Dlaczego niekiedy tak mocno obawiamy się samodzielnie napisać scenariusz naszego życia? Przeszłość nas definiuje, ale czy decyduje o wszystkim?

Charlotte odnosi znaczące sukcesy zawodowe, jednocześnie czuje bolesną pustkę w życiu osobistym. Tak bardzo chciałaby znaleźć swoje miejsce na ziemi, wymarzony dom, spokój dnia codziennego i prawdziwą miłość. Bardzo trudno jest jej uwierzyć we własne możliwości, zaufać innym, odciąć się od ponurej przeszłości i z czystym kontem wejść w przyszłość. Schwytana w pułapkę między dwoma możliwościami, zupełnie nie wie, którą ścieżką podążać. Odczuwa wielki sentyment do pierwszej miłości, ale też pociąga ją nowa, bardziej dojrzała, jej wersja. Stopniowo uwalniana z tajemnic niewygodna prawda traci moc wyrządzania krzywdy, goją się rany duszy. Żal i rozgoryczenie znikają pod wpływem potęgi wybaczania i zapominania, pojawia się gotowość do dokonania znaczących zmian w życiu. I znów, magiczna aura małego miasteczka Zatoki Aniołów przyciąga ludzi pragnących odnaleźć się na nowo, leczy ich ból i cierpienie, napełnia dobrocią, wiarą i nadzieją. A może to anioły, które widuje się w pobliżu nadbrzeża sprawiają, że życie wypełnia się szczęściem? Każdy tom cyklu można czytać niezależnie od siebie, gdyż autorka bardzo sprawnie odwołuje się do wcześniejszych wątków i postaci. Zapraszam do zapoznania się z recenzją pierwszego "Lato w Zatoce Aniołów" i drugiego "Na Cienistej Plaży".

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura piękna

Data premiery: 12.09.2013.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu BIS. :)

NA CIENISTEJ PLAŻY Barbara Freethy 33/2016

ZATOKA ANIOŁÓW tom 2

"Nie znać prawdy jest trudniej niż ją znać, niezależnie od tego, jaka ona jest."

Ciepła i pięknie odmalowana historia ludzkich losów, z bagażem różnorodnych doświadczeń, dramatycznych przeżyć i bolesnych zdarzeń z przeszłości. Opowieść o głęboko uśpionej nadziei na bardziej nasycone prawdą i szczęściem życie. Poznajemy marzenia, których główni bohaterowie boją się spełnić, oddalając je do najgłębszych zakamarków świadomości i trwając w biernym oczekiwaniu na lepsze jutro. Tłumione emocje i uczucia, miłość, nienawiść, poczucie winy i wyrzuty sumienia, muszą jednak w pewnym momencie wypłynąć na wierzch i dojść do głosu. Jak bardzo bolą złamane serca? Dlaczego tak trudno odzyskać utracone zaufanie do ludzi? Czemu intuicyjnie nie ma zgody na zbyt małe oczekiwania wobec siebie i bliskich? Kiedy szarość codziennego dnia tak się sprzykrzy, że w końcu powstaje nieodparte pragnienie dokonania istotnych zmian w życiu? Kto może pomóc w tej odmianie i przeprowadzić przez proces odnowy wewnętrznej?

Czytając powieść nie opuszczało mnie wrażenie, że bohaterowie tak mało wiedzą o sobie nawzajem, choć wydają się być sobie bliskimi osobami. Nie znają własnych uczuć, fałszywie odczytują gesty innych, rzucają niesłuszne oskarżenia i sami wplątują się w trudne sytuacje. Wszyscy przechodzą bardzo długą drogę w procesie odnajdywania własnej tożsamości, nieświadomie okaleczają siebie i innych, nie dopuszczają do swoich serc. Na szczęście, podobnie jak w pierwszym tomie, magiczna moc Zatoki Aniołów i Cienistej Plaży, pomaga ludziom odnaleźć się. Bardzo wzrusza nas historia Kary i Colina, zachwycamy się siłą i potęgą ich uczuć, wzajemnego zrozumienia i szacunku. Z zainteresowaniem śledzimy pojednanie i odbudowę zaufania między Laurą a Shanem. Martwimy się o Neda Jarrisona, podziwiamy jego godną i waleczną postawę wobec choroby. Wszystkie postaci obdarzamy sympatią, nie są jednowymiarowi, mają swoje wady, ale to właśnie one powodują, że bardziej nas do siebie przekonują.

Książkę czyta się lekko, narracja przyjemnie wciąga nas w świat nadmorskiego miasteczka i jego mieszkańców. I choć fabuła momentami przewidywalna, to jednak wzbudza w nas zainteresowanie romantycznym klimatem, kryminalnym wątkiem, lekką sensacją budującą napięcie. Akcja rozwija się w umiarkowanym tempie, co pewien czas przyspieszając, tak aby wzmocnić zainteresowanie opowiadaną historią. Bardzo dobra powieść, zapewniająca sympatyczny odpoczynek od szarości dnia codziennego. Każdy tom cyklu "Zatoka Aniołów" można czytać niezależnie od siebie, gdyż autorka bardzo sprawnie odwołuje się do wcześniejszych wątków i postaci. Zapraszam do zapoznania się z recenzją pierwszego tomu cyklu "Lato w Zatoce Aniołów".

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura piękna

Data premiery: 22.08.2012.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu BIS. :)

piątek, 12 lutego 2016

LATO W ZATOCE ANIOŁÓW Barbara Freethy 32/2016

ZATOKA ANIOŁÓW tom 1

"Granica między dobrem a złem często jest bardzo cienka, ulotna. Czasem jest zamglona i nie wiesz, że niebezpiecznie się do niej zbliżasz, dopóki jej nie przekroczysz. Zdaje ci się, że wciąż postępujesz właściwie, gdy tak naprawdę czynisz już zło."

Bardzo sympatyczna, ciepła i interesująca fabuła książki, wiele tajemnic do rozszyfrowania, sekretów do odkrycia, niedomówień wymagających wyjaśnień, nieco kryminalnego i sensacyjnego klimatu. A do tego romantyczne i magiczne nuty wplecione w ciekawe wątki powieści. I jeszcze popularna nie tylko wśród mieszkańców nadmorskiego miasteczka legenda o zatopionym u wybrzeży statku wraz z jego pasażerami. Przeczytałam z poczuciem miło spędzonego czasu w towarzystwie książki. Autorka mocno przykuwa uwagę czytelnika koncentrując opowieść na kilku bohaterach głównych, z których każdy ma coś niezwykłego do zaoferowania czytelnikowi, własną nieprzekoloryzowaną opowieść. Postaci bardzo dobrze wykreowane, obdarzone zindywidualizowanymi cechami, trudno wśród nich wskazać faworytów, z przyjemnością obdarzamy ich sympatią i chętnie śledzimy ich losy. Umiejętnie skonstruowane napięcie powieści pozwala nam cieszyć się jej dobrym odbiorem. Sympatyczne uczucie, kiedy z dużą łatwością nawiązuje się nić porozumienia między autorem a czytelnikami książki.

Są takie miejsca, o których podświadomie marzymy i do których ciągnie nas magiczna siła, często docieramy do nich po dramatycznych wydarzeniach w naszym życiu i tam odnajdujemy wewnętrzne wyciszenie, ukojenie i spokojne myśli. Niby zwyczajny punkt na mapie, a jednak ma swoją zaczarowaną moc pozwalającą na przewartościowanie dotychczasowych działań, pozbycie się poczucia winy, zaleczenia ran, zmierzenia się z podstępnymi domenami przeszłości i odszukania szczęścia. Zyskujemy nadzieję na lepsze jutro, zaczynamy wierzyć sobie i innym, a nade wszystko zdobywamy siły na walkę z przeciwnościami losu. Często znajdujemy przyjaźń i miłość, uczymy się odzyskiwać wiarę w ludzi, dobro drzemiące w każdym z nas. I takim właśnie miejscem jest Zatoka Aniołów, gdzie przeplatają się losy głównych bohaterów, obdarzonych własnym bagażem doświadczeń i nierozwiązanymi problemami. Czy uda im się poukładać swoje życie na nowo? Przetrwać trudny okres w scenariuszu nakreślonym przez los? Liczyć na zrozumienie i uczucie bliskich? Jaką rolę odegrają w tej historii anioły?

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura piękna

Data premiery: 23.07.2012.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu BIS. :)

NA KRAŃCACH LUSTER Piotr Ferens 31/2016

Prawda zbrodni skrywa się w odbiciu.

"Czasami to, czego tak usilnie szukamy znajduje się zbyt blisko nas byśmy mogli to odnaleźć."

Interesująca powieść z elementami sensacji, grozy, kryminału i fantastyki. Wciąga i sprawia, że chętnie przenosimy się w jej nierzeczywisty i magiczny świat. Przyjemny i plastyczny styl narracji, z wielką szczegółowością opisujący miejsca, zdarzenia i postaci. Jednak ten nacisk na detale nie przytłacza czytelnika, a wręcz odwrotnie, dodaje książce różnobarwnego uroku i niepowtarzalnego klimatu. Fabuła bardzo intrygująca, autor wycisza nasze emocje, aby za chwilę nieoczekiwanie przenieść nas do tajemniczych zdarzeń. W ten sposób wzmacnia nasze zainteresowanie i z jeszcze większą gorliwością podążamy za przebiegiem akcji. Nic co wydaje się oczywiste takim w tej powieści nie jest, a to co powinno mieć cechy stałości przedstawia się nam ze strony posiadającej tendencję do dużej zmienności. Bardzo ciekawa gra czytelnicza, wciąga i zachęca do dalszych wędrówek. Umiejętnie dozowane napięcie, inteligentne drażnienie wyobraźni czytelnika, zmuszanie do kreatywności i nieszablonowości w snuciu przypuszczalnych scenariuszy rozwoju akcji.

Runy, lustra, szklane oczy, stara księga, co mają ze sobą wspólnego? Dlaczego giną ludzie w niewyjaśnionych jak dotąd okolicznościach? Co lub kto łączy wydarzenia sprzed wieku z obecnymi? W jaki sposób dotrzeć do prawdy o śmierci światowej sławy pianisty? Próby uzyskania odpowiedzi na te i inne pytania, okażą się dla Daniela Naderskiego bardzo niebezpiecznym wyzwaniem, wkroczeniem w nieznane światy i uwolnieniem się od ograniczeń zmysłów. Główny bohater zmuszony będzie przedefiniować wiedzę na temat bliskich znajomych i przyjaciół, odkryć na nowo fragmenty życia z własnej przeszłości, stawić czoło lękom i obawom. To nietuzinkowa postać, konkretna, wyrazista i zadziwiająca swoją otwartością wobec napotykanych irracjonalnych zjawisk, dyskomfortu nieposiadania jednoznacznych odpowiedzi na nurtujące pytania. Sympatyzujemy z nią i z uwagą śledzimy jej poczynania, podobnie jak pozostałych powieściowych osób. Książka zapewnia godziny przyjemnego zaczytania. Bardzo udany debiut, wprowadza czytelnika paryskim klimatem w nieprawdopodobny świat lustrzanych odbić, z którym trudno jest się nam rozstać.

5/6 - koniecznie przeczytaj
sensacja

Data premiery: 09.10.2014.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Literackiemu Białe Pióro. :)

czwartek, 11 lutego 2016

NA WŁASNYCH NOGACH Amy Purdy, Michelle Burford 30/2016

"...jak kruche jest ludzkie życie. W mgnieniu oka, w czasie krótszym niż zajmuje nam oddech, wszystko może się zmienić. Wszystko."

Energetyzująca i stymulująca do działania autobiografia, pokazująca jak nadać życiu sens, wykorzystać każdy jego aspekt, nie poddać się mimo przeciwności losu, ze spokojem, zrozumieniem i radością w sercu przeć naprzód w kierunku spełniania marzeń i pragnień. To książka pozostawiająca czytelnika z ogromnymi pokładami nadziei, że kiedy wszystko wydaje się wskazywać na porażkę, przy odpowiedniej motywacji i determinacji można zaprzyjaźnić się z przeznaczeniem. Życie potrafi okaleczyć, ale wciąż czerpiemy z niego radość i zadowolenie, a pozytywną wewnętrzną energią wspomagamy nie tylko siebie, ale również innych, zarażając ich wytrwałością i silną wolą. Czyż otaczający nas świat nie daje nieograniczonych możliwości na wspaniałe życie? Dlaczego mamy z nich nie skorzystać właśnie tu i teraz? Czemu wahamy się wyciągnąć rękę po własne szczęście, myśląc, że cokolwiek może nas powstrzymywać?

Historia Amy inspiruje i dodaje ducha. Kobieta wzbudza nasz podziw, popycha w kierunku zdefiniowania życiowych oczekiwań, przełamania słabości i ograniczeń. Wspaniałe zapiski dalekiej podróży emocji i wspomnień, od źródła zrodzonej w dramatycznych okolicznościach nadziei, poprzez duchową przemianę, aż do przyjęcia z uśmiechem wyzwań losu i osiągnięcia wewnętrznego spokoju. Według Amy, fizycznych ograniczeń nie wolno traktować jako coś negatywnego, ale trzeba je postrzegać jako szkołę życia i sprawdzian własnych możliwości do uruchomienia wyobraźni, kreatywnego spojrzenia na problemy. Nie należy przełamywać barier, tylko je przesuwać. Determinacja i skoncentrowanie pomagają nam osiągnąć wyznaczony cel. Inspiracji szukajmy w najdrobniejszych aspektach codziennego dnia. Patrzenie wstecz niczego już nie zmienia, dlatego nie ma co żałować ani rozwodzić się nad tym co było, ponieważ to strata czasu i energii. Rozbudźmy w sobie wielki apetyt na prawdziwe życie. Kobieta uświadamia, jak mocno trzeba je kochać, wyciskać z niego ile się tylko da, nie litować się nad sobą, tylko działać w imię szczęścia.

Autobiografię czyta się z ogromnym zainteresowaniem, bardzo budująca, szczera i prawdziwa, mocno motywuje do działania w słusznej sprawie własnego dobra. Dramatyczne przeżycia autorki, utrata dolnych partii kończyn w następstwie ciężkiej choroby, zmagania z powrotem do normalności, nieprzeciętna siła woli walki, wsparcie rodziny, przyjaciół i znajomych. A nade wszystko z wielką konsekwencją realizowanie własnego scenariusza na aktywne i bogate wewnętrznie życie. Osiągnięcia sportowe, udział w tanecznym show, prowadzenie organizacji non profit, praca jako masażystka, wygłaszanie mów motywacyjnych na całym świecie, to znaczące osiągnięcia, ale również źródła poczucia ogromnej satysfakcji i samorealizacji. Sukces zależy od nas samych, dojdziemy tam, gdzie zaprowadzi nas umysł, dlaczego więc mamy się zadręczać się fizycznymi barierami i ograniczeniami? Czyż nie lepiej przeżyć życie na własnych warunkach? A "gdyby moje życie było książką, a ja jej autorką, to jak chciałabym napisać swoją opowieść?".

5.5/6 - koniecznie przeczytaj
autobiografia

Data premiery: 19.11.2015.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu. :)

środa, 10 lutego 2016

WSZYSTKO CZEGO WAM NIE POWIEDZIAŁAM Celeste Ng 29/2016

[PRZEDPREMIEROWO]

"Nie wiedziała jednak, jak wytłumaczyć to, co się stało, jak wszystko mogło się zmienić z dnia na dzień, jak ktoś, kogo tak mocno kochała, mógł w mgnieniu oka zniknąć."

Wyjątkowo poruszająca powieść psychologiczna, niesamowicie wciąga i przykuwa uwagę czytelnika nie pozwalając mu się od niej oderwać nawet na moment. Autorka bardzo przenikliwie i precyzyjnie kreśli złożony obraz rodziny, w której życiu nie brakuje dramatów, bolesnych wydarzeń i ciężkich przeżyć. Niezwykle przejmująca książka, z każdym rozdziałem coraz bardziej przybliżamy się do głównych bohaterów, z większą szczegółowością poznajemy ich portrety, zanurzamy się głęboko w przyczyny ich zachowań i źródła początkowo niezrozumiałych dla nas postaw. Okazuje się, że nie wszystko jest jednoznaczne, w pełni wyraziste i przejrzyste, a wręcz odwrotnie, system wzajemnych zależności między poszczególnymi członkami rodziny mocno determinuje ich postępowanie, przeżycia i losy. Dlaczego jedno dramatyczne wydarzenie pociąga za sobą kolosalne konsekwencje? Jakie role narzucamy samym sobie w oczekiwaniu na zrozumienie i akceptację innych? Czy potrafimy pogodzić miłość do bliskich i ich oczekiwania wobec nas, z własnymi pragnieniami i marzeniami?

Rodzinę Lee poznajemy w bardzo bolesnym dla nich momencie, kiedy znika starsza córka Marylin i Jamesa, szesnastoletnia Lydia. Wszystko wydaje się mało istotne i błahe w obliczu strachu o życie dziewczyny. Niestety, doszło już do tragedii, Lydia nie żyje. Z wielką uwagą i ogromną empatią śledzimy jak każdy z członków rodziny próbuje poradzić sobie z traumatycznym przeżyciem, szczelnie zamykając się w swoim bólu i rozpaczy, starając się nie wciągać w to bliskich, tak aby nie pogłębiać ich cierpienia. Zaczynają dotkliwie odczuwać samotność i psychiczną izolację, pomimo, że mieszkają pod jednym dachem i troszczą się o siebie nawzajem, to jednak mocno oddalają się od siebie. Doskonale możemy zaobserwować, jak mało wiedzą o sobie nawzajem, jak bardzo przywiązują się do obrazu bliskich zniekształconego fałszywym o nich wyobrażeniem. Autorka bardzo sugestywnie, z ogromnym zrozumieniem i wyczuciem, stopniowo odkrywa przed czytelnikiem kolejne tajemnice poszczególnych członków rodziny, przyczyny ich niezrealizowanych marzeń, nieustanne próby zadowolenia innych, silne poczucie straconych szans, a także konieczność sprostania oczekiwaniom bliskich, nawet kosztem własnej tożsamości, poczucia wewnętrznej stabilności i bezpieczeństwa.

Widzimy wyraźnie jak nieistotne i niewarte odnotowania zdarzenia z przeszłości, okazują się po dłuższym czasie, kluczowymi determinantami, zapalnikami prowadzącymi do nieuniknionego i niekontrolowanego wybuchu zbyt długo skrywanych sekretów, niedomówień i bardzo silnych emocji. Śmierć Lydii powoduje ogromne zmiany w zachowaniach członków rodziny Lee. Ojciec stara się pracą i obowiązkami zawodowymi wypełnić ogromną pustkę w sercu, poprzez nową znajomość szuka zrozumienia, ukojenia i wymazania bolesnej rzeczywistości. Matka silnie zagłębia się we wspomnienia i poszukuje winnych tragedii. Bratem targa gniew i wyrzuty sumienia, a siostra schodzi z drogi wszystkim, znacząco milczy, godząc się na bycie niezauważalną. W domu panują nowe reguły zachowań, a pewnych tematów nie wolno poruszać. Bohaterowie podejmują działania oparte na błędnej ocenie rzeczywistości, pojawiają się wzajemne oskarżenia, dochodzi do kłótni, padają słowa, które nigdy nie powinny zostać wypowiedziane, wszechobecne stają się kłamstwa i ukrywanie faktów. Jednak bardzo powoli rodzina przebudza się z odrętwienia i letargu, stopniowo zaczynają uczyć się siebie nawzajem, redefiniować wzajemne zależności i uczucia, poszukiwać siły we wzajemnych relacjach. Ale czy nie jest za późno na odbudowanie tak mocno poszarpanej emocjonalnie rodziny? Jak bardzo musi zaboleć prawda, aby pojawiła się chęć i pragnienie dokonania istotnych zmian w życiu? Dlaczego spostrzeżenie i zrozumienie prawdziwej rzeczywistości przysparza tak wiele bólu i cierpienia? Czy członkowie rodziny zdołają wzajemnie się odnaleźć i być dla siebie wsparciem?

Bardzo udany debiut, wskazujący na wielki potencjał twórczy autorki. Powieść czyta się zachłannie, niecierpliwie i z ogromnym zaciekawieniem. Intrygująca fabuła płynnie prowadzi nas przez meandry rodzinnych zależności, uczuć i oczekiwań. Wystarczy jedno pęknięte oczko w łańcuszku wzajemnych zależności, dosłownie jedno wydarzenie, aby nasze życie całkowicie odmieniło się, zawisło w chwilowej próżni niemożności funkcjonowania. Tam, gdzie powinna tkwić siła, jest niezwykle podatne na zranienie i cierpienie miejsce. Pięknie i wzruszająco przedstawiona historia, napisana ze zrozumieniem prawd życiowych, istoty więzów rodzinnych, psychologicznych uwarunkowań ludzkich mocy i słabości. Zachęca do głębokich refleksji i poszerzonych przemyśleń, jeszcze długo pozostaje w nas po jej przeczytaniu. Warto nadmienić, że autorka porusza w książce także inne wątki dotyczące uwarunkowań społecznych, będące niejako uzupełnieniem kluczowego przekazu opowieści. Zwraca uwagę czytelnika na brak akceptacji w drugiej połowie ubiegłego wieku małżeństw mieszanych, ograniczone możliwości samorealizacji zawodowych kobiet, znaczne kulturowe różnice i stereotypy społeczne. Jestem przekonana, że każdy z nas znajdzie w tej powieści pewien ślad zdarzeń, odniesienie do poczynań i doświadczeń życiowych, jeśli nie nas samych, to naszych bliskich. Warto zagłębić się w tę książkę i posłuchać wewnętrznego głosu serca. Szczerze zachęcam do lektury.

5.5/6 - koniecznie przeczytaj
powieść psychologiczna

Data premiery: 11.02.2016.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka. :)

wtorek, 9 lutego 2016

LUSTRZANY ŚWIAT MELODY BLACK Gavin Extence 28/2016

"...ze wszystkich zwierząt tylko ludzie posiadają zdolność cierpienia w trzech czasach: opłakiwania przeszłości, rozpaczania nad teraźniejszością i obawiania się tego, co przyniesie przyszłość."

Mocne uderzenie na początku powieści zapowiada, że autor ma wiele interesującego i nietuzinkowego do zaproponowania czytelnikowi. W miarę przewracania stron coraz bardziej wkręcamy się w intrygującą fabułę książki. Narracja wypełniona jest szczegółowością, dosłownością, a jednocześnie pewną zmysłowością. Rewelacyjny humor, naturalny, niewymuszony, podkręca czytelniczą wyobraźnię. Uderza lekkość i swoboda w przedstawianiu dużej wrażliwości i delikatności ludzkich dusz, silnego wyczulenia na bodźce zewnętrznego świata. Niespodziewane wydarzenie lub niecodzienna sytuacja mogą okazać się potężnymi inicjatorami znaczących zmian, życie zmierza w nieznanym kierunku, z zaskakującą prędkością, wzmagając częste poczucie zagubienia i dyskomfortu psychicznego.

Historia Abigail Williams z pewnością nie jest szablonowa. Młoda kobieta zmaga się z chorobą psychiczną, czuje, że wpada w obłęd, za wszelką cenę stara się z niego wydostać, poddaje się leczeniu i próbuje wrócić do normalnego funkcjonowania. Jej zmagania z rzeczywistością wzbudzają nasze zainteresowanie i troskę, a może nawet w pewnym stopniu skłaniają do analogii z własnych doświadczeń życiowych. Bardzo ciekawie przedstawiono reakcje bliskich i znajomych na zaburzenia Abigail. Ogromnie poruszyły mnie listy od jej partnera, w których dominuje miłość i oddanie, ale również zwątpienie i bezsilność. Poprzez pryzmat opowieści głównej bohaterki staramy się mocniej zagłębić w prawdy życiowe, przedefiniować je, spojrzeć na nie z innej perspektywy niż dotychczas. Czy można szczegółowo określić zakres normalności i szaleństwa w społecznym rozumieniu? Czy ich stopień nie jest bezpośrednio zależny od czasu, miejsca i grup społecznych? Kiedy zostają przekroczone granice prowadzące ku obłędowi, wariactwu i paranoi? Jak bardzo wymknięcie się spod ram typowych zachowań może wywołać chęć wyrządzenia sobie krzywdy, podjęcia próby samobójczej? Dlaczego tak trudno zaufać ludziom i zdać się na ich pomoc? Jakie znaczenie podczas choroby ma akceptacja innych, zrozumienie targających człowiekiem rozterek i wątpliwości?

Książka uświadamia stopień zależności ludzkiego losu od splotów rozmaitych okoliczności, nawet tych najdrobniejszych, z pozoru tylko nieistotnych, ale w miarę nakręcania się spirali zdarzeń, okazujących się być kluczowymi. Życie znamionuje naprzemienność okresów dobrych i złych, różnorodność mieszanki odniesionych zwycięstw i poniesionych porażek, równoległość wielu zjawisk, następstwo przyczyn i skutków. Nie zawsze możliwym jest samodzielne nakreślenie scenariusza losu, nieustannie czegoś brakuje, a inne doznania występują w nadmiarze. Brak kontroli nad własnym życiem, skłonność do nietypowych zachowań, przesadne uwrażliwienie na otaczający świat, mogą powodować dominację strachu, paniki czy nawet paraliżu myśli. Prowadzi to do  zbaczania z wytyczonych szlaków, narażania się na niebezpieczeństwo, wpadania w mniejsze lub większe kłopoty. W konsekwencji medycznej może wywoływać apatię, hipomanię, bezsenność i depresję, a wówczas już bardzo blisko do życiowych dramatów. Jak zatem walczyć z przeciwnościami losu nie popadając w skrajności emocjonalne? Czy warto poddawać się przeczuciom, słuchać podszeptów intuicji? W jaki sposób znaleźć w sobie złoty środek, wyważenie myśli i uczuć?

Spędziłam bardzo sympatyczne popołudnie czytając tę powieść, zaangażowałam się w przedstawioną historię, skłoniła mnie do intelektualnych wycieczek, a jednocześnie dostarczyła świeżego spojrzenia na wiele spraw. Niezwykle interesująca propozycja czytelnicza, ukazująca różne odcienie barw życia na tle choroby psychicznej, w mądry, wrażliwy i wzruszający sposób. Mocno zachęcam do sięgnięcia po książkę i zapoznanie się z zawartym w niej lustrzanym światem. Ciekawe, co Wy w nim ujrzycie? :)

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura współczesna

Data premiery: 14.01.2016.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Literackiemu. :)

poniedziałek, 8 lutego 2016

CHCĘ CIĘ USŁYSZEĆ Diane Chamberlain 27/2016

[PRZEDPREMIEROWO]

"Każde życie jest tylko przelotnym błyskiem na ekranie wieczności... Człowiek patrzący w gwiazdy szybko odkrywa, jak niewiele znaczy."

Książka bardzo mi się spodobała, wgłębiałam się w nią z coraz większym zainteresowaniem, nie mogłam doczekać się, co jeszcze z niej wyczytam. Jedna z lepszych powieści Diane Chamberlain, z jakimi zapoznałam się do tej pory. Fabuła mocno intrygująca, oparta na nietuzinkowym scenariuszu zadziwiających wydarzeń. Narracja ciepła i przyjemna, wprowadzane wątki płynnie ze sobą korespondują, zazębiają się, tworzą niezwykłą historię. Autorka bardzo umiejętnie buduje coraz większe napięcie, wyzwala w czytelniku mieszankę różnorodnych emocji, zabarwia powieść kryminalnym pazurem, poczuciem niepewności i strachu, niebezpieczeństwa grożącemu głównym postaciom książkowym. Bohaterowie ciekawie wykreowani, bardzo chętnie śledzimy ich poczynania, mocno sympatyzujemy z nimi.

Laura stara się spełnić obietnicę złożoną umierającemu ojcu, aby zaopiekować się nieznaną jej wcześniej staruszką przebywającą w domu opieki. Kobieta nie zdaje sobie sprawy jak wielki wpływ na jej życie będzie miała ta starsza pani, jak mocno odmieni los Laury i jej córeczki Emmy. Stopniowo pojawia się szokujące oblicze prawdy, która czekała na ujrzenie światła dziennego przez wiele lat. Dynamiczna akcja toczy się dwutorowo, poruszamy się po współczesnych czasach, ale zaglądamy również do życiowych historii począwszy od lat trzydziestych ubiegłego wieku. Zaskakiwani jesteśmy nagłymi i nieoczekiwanymi sytuacjami, poszukujemy wyjaśnień poznawanych wstrząsających faktów. Dlaczego mąż Laury popełnia samobójstwo? Czy chce kogoś w ten sposób ochronić? Jak bardzo zmieni się zachowanie dziewczynki po śmierci mężczyzny? Czy Laurze uda się z pomocą terapeutki i biologicznego ojca Emmy pomóc córce, przerwać jej nagłe milczenie, uwolnić od traumy i tchnąć radość w serce?

Jak zwykle, autorka proponuje nam wiele psychologicznej czytelniczej zabawy, spojrzenia na sprawę z różnych perspektyw i koncepcji możliwych rozwiązań. Bardzo lubię taką wielowarstwowość fabuły, tajemnice z przeszłości, niedomówienia, drobne zawieszenia akcji, które skłaniają do głębszej interpretacji powieściowych zdarzeń i odniesień do własnych doświadczeń życiowych. Jak choćby to, na ile znamy osobę, która wydaje nam się bardzo bliska i którą obdarzamy bezgranicznym zaufaniem? Jak mocno może zmienić się nasze życie, kiedy odkryjemy szokującą prawdę z przeszłości? Czy jesteśmy w stanie pogodzić się z tym, że kochający nas ludzie mogą być uwikłani w niewyobrażalne zło? W jaki sposób poradzić sobie ze wstydem, wyrzutami sumienia, samotnością i poczuciem bycia wykorzystywanym?

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura współczesna

Data premiery: 09.02.2016.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka. :)