piątek, 19 lutego 2021

NIEOBLICZALNY

"Prawda o człowieku wychodzi w trudnych sytuacjach."

Typowy thriller napakowany dynamicznie zmieniającą się akcją i efektownymi mocnymi scenami. Pomysł na fabułę nie jest nowy, opiera się na utartych schematach, nagłe zwroty w scenariuszu zdarzeń nie są zaskoczeniem, zastanawiamy się jak, a nie, czy coś się stanie. Ciekawie się ogląda, lecz nie trzyma silnie w niepewności, chociaż napięcie stopniowo narasta. W kilku scenach zachowanie głównej bohaterki wymyka się logicznym uzasadnieniom, w końcu taka jest konwencja tego typu filmów. Caren Pistorius dobrze oddaje osobowość ofiary, która może do najsprytniejszych nie należy, ale doprowadzona do ekstremalnej sytuacji potrafi w końcu postawić się oprawcy i zawalczyć o życie swoje i bliskich. Kobieta jest na rozstaju dróg, tuż przed rozwodem, zaraz po utracie pracy, z finansowymi problemami, młodszym bratem na utrzymaniu, matką w domu opieki. Jeden dzień jest wyjątkowo parszywy. Przesadnie reaguje na opieszałość jednego z kierowców po zapaleniu się zielonych świateł. Rachel nie zdaje sobie sprawy, jakie nieobliczalne zło wyzwoliła i z czym przyjdzie się jej zmierzyć.

Russel Crowe gra czarny charakter, trzeba przyznać, że całkiem nieźle mu to wychodzi, wzbudza w widzu niekorzystne odczucia, im dłużej się go obserwuje, tym większej podlegają intensyfikacji. Solidnie sfanatyzowana kreacja, zwłaszcza, że charakteryzacja dalece odbiega od gladiatorskiego wizerunku. Patrząc na wzmagającą się frustrację strąbionego mężczyzny widzimy, jak niewiele potrzeba, by doprowadzić się do szewskiej pasji, wpaść głęboko w obsesję przerażającej zemsty za pozorną zniewagę. Inna osoba staje się zapłonem tykającej bomby nienawiści, pretekstem do odpalenia wściekłości, bez względu na konsekwencje. Szykana zaślepia, nakręca spiralę agresji i bezwzględności, negatywne emocje eksplodują jak wulkan. Problemy osobiste stają się paliwem. Film proponuje niemal dziewięćdziesięciominutową rozrywkę brutalnych scen, ale też poddaje pod rozwagę skutki pospieszności i powierzchowności współczesnego życia. Każdego dnia napływ nieistotnych i przelotnych informacji, wypełnionych przemocą i argumentami siły, natychmiastowe rozpowszechnianie się niepożądanych wzorców i wybujałych ideałów w social mediach i środkach masowego przekazu, ogromna presja w życiu zawodowym i prywatnym. Jednakże, czy nie jest to uproszczenie i generalizowanie? Czy faktycznie coraz więcej z nas drepcze w mroczną stronę?

3.5/6 - w wolnym czasie
tytuł oryginalny "Unhinged", thriller, produkcja Stany Zjednoczone, 87 minut
premiera 16.07.2020 (świat), reżyser Derrick Borte, scenariusz Carl Ellsworth
obsada: Russell Crowe, Caren Pistorius, Jimmi Simpson, Gabriel Bateman
Film obejrzałam dzięki współpracy z portalem Secretum.pl

SEKCJA LEGALNYCH MORDERCÓW. PRELUDIUM

KRZYSZTOF NEUS

"Wyczekiwanie na cudze decyzje zawsze denerwuje."

Pomysł na fabułę zaliczam do udanych, mieszanka kilku klimatów, w których chętnie zanurzam się, a zatem więcej niż szczypta sensacji, intrygujący kryminalny rys, barwne przygody w dzikim środowisku naturalnym, poszukiwania zaginionego skarbu. Jestem pod wrażeniem zgrabnego dobrania proporcji elementów. W każdej części powieści czuje się dynamicznego ducha akcji, wiele się dzieje, a wszystko ma solidne uzasadnienie i logiczne podporządkowanie. Zmagania dobra ze złem, ale nie w infantylnej i typowej odsłonie, a z uwzględnieniem odcieni szarości, a zatem sporo zagadkowości i niedopowiedzeń.

Podoba mi się, że kluczowa postać nie daje się łatwo zdefiniować, wymyka się jednorodnym określeniom, kusi tajemniczo rzucanym cieniem. Kris Abe stopniowo odkrywa przed czytelnikiem zdarzenia z własnej przeszłości, frapująco się je interpretuje i przykleja do teraźniejszych zdarzeń w życiu mężczyzny, chcemy zrozumieć głęboko zakamuflowane motywy kontrowersyjnego postępowania. Drugie skrzypce gra Henry McGregor, dowódca eskapady po inkaskie złoto, bezwzględny, nie cofa się przed niczym w osiągnięciu celu. Również tego bohatera ciekawie nakreślono, choć pod koniec powieści portret nieco rozmywa się, traci na wyrazistości. Szkoda, że Henriego nie stać na więcej. Mamy również barwną osobowość Pedra Mendozy, przyznaję, że student historii zdobył moją sympatię, barwny rys charakterologiczny. Pozostałe osoby jedynie wypełniają tło, nawet Steve niczym nie zaskakuje, po prostu perfekcyjnie odgrywa przyznaną mu czarną rolę. Natomiast ciarki przechodzą po ciele, kiedy weźmie się pod uwagę istnienie sekcji do zadań specjalnych, tajny aspekt funkcjonowania i działania szalenie przyciąga.

Nieco uwiera narracja, długo nie można się do niej przyzwyczaić, zgrać się ze stylem na tyle, aby intensywnie nakręcać się podczas poznawania książki. Wszystko składnie, a jednak brakuje pazura szarpiącego wyobraźnię czytelnika, zbyt statycznie w stosunku do dynamicznej treści. Zanim przenosimy się do Amazonii, by odnaleźć miejsce od wieków ukryte przed wzrokiem człowieka, wzięte w posiadanie przez dżunglę, najpierw przeżywamy wyjątkowo niebezpieczny lot samolotem. Lubię, kiedy powieść zaczyna się od mocnych uderzeń zapowiadających kolejne ujęcia ciemności i złożony scenariusz zdarzeń. Książkę zaliczam do typowo męskiego czytania, mocne atuty intrygi, sporo bezpośredniej przemocy, polowania na wymykającą się zwierzynę. Debiut wywołuje przychylność odbiorcy, daje bilet wstępu na wyprawę połączoną z walką o przetrwanie, gdyż drapieżcy czają się na każdym kroku, przede wszystkim w ludzkiej postaci. Liczę, że powstanie kontynuacja, chętnie się zapoznam, przewiduję, że autor rozwinie skrzydła.

4/6 - warto przeczytać
sensacja, 384 stron, premiera 10.01.2021
Tekst ukazał się pierwotnie na DużeKa.pl

czwartek, 18 lutego 2021

SPRAWA OSOBLIWEGO WACHLARZA

NANCY SPRINGER

ENOLA HOLMES tom 4

"Czy naprawdę uważasz, że nasza zbuntowana siostrzyczka ustatkuje się u boku męża?"

Kontynuujemy rodzinne zaczytanie w ramach wciągającej serii o Enoli Holmes, młodocianej siostrze Sherlocka Holmesa, poprowadzonej w detektywistycznym klimacie. W poprzednich odsłonach serii sprytna, bystra i odważna nastolatka, córka sufrażystki, przyczyniła się do skutecznego odszukania trzech zaginionych osób i postawiła trzech groźnych kryminalistów przed sądem. W czwartym tomie zagadka powiązana jest z różowym wachlarzem, odpowiednio odczytane sygnały wskażą właściwy trop rozwiązania. Czy i tym razem uda się Enoli przechytrzyć sławnego brata i zapobiec tragedii?

Dziewczyna przyjmując tożsamość Ivy Meshle, asystentki fikcyjnego doktora i perdytorysty, rozwiązuje drobne i grubsze sprawy detektywistyczne. W imię przyjaźni nie waha się aktywnie działać, często ściąga na siebie kłopoty. Do perfekcji opanowała kamuflaż z uwzględnieniem różnych osobowości społecznych. Jej umiejętności poruszania się w mrocznej sferze końcówki wiktoriańskiego Londynu są imponujące. Enola, ogarnięta współczuciem próby narzucenia woli, poszukuje zaginionej przyszłej panny młodej. Młoda Holmes również pragnie niezależności i wolności, nie chce być potulną niewolnicą sztywnych etykiet nałożonych przez mężczyzn, zatem doskonale rozumie przez co przechodzi ofiara przymusu. Enola od dziesięciu miesięcy działa na własną rękę, nie poddaje się silnej presji społecznej, chociaż wymaga to stałego ukrywania się.

W powieści wiele się dzieje, incydent goni incydent, ster przyjmują efektowne przebiegi, akcja rozkręca się nie tylko w sensacyjnym odcieniu, ale równie w humorystycznej odsłonie. Narracja lekka i przyjemna, w atrakcyjnym stylu nawiązuje do klimatu epoki. Nancy Springer sugestywnymi opisami i dbałością o szczegóły ciekawie wprowadza czytelników w dawne czasy. Interesująco odkrywa się postać Sherlocka Holmesa, w tym tomie pojawia się w większym wymiarze, ale to jego odważna, rezolutna i błyskotliwa siostra wypełnia każdą stronę powieści. Odsyłam do wrażeń ze spotkań z poprzednikami ("Sprawa zaginionego markiza", "Sprawa leworęcznej lady" i "Sprawa złowieszczych bukietów"), pomysły na atrakcyjne prezenty przygód książkowych dla młodzieży.

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura młodzieżowa, kryminał retro, 220 stron, premiera 27.01.2021 (2008)
tłumaczenie Elżbieta Gałązka-Salamon
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Poradnia K.

wtorek, 16 lutego 2021

A GDYBY TAK ZE ŚWIATA ZNIKNĘŁY KOTY?

[PRZEDPREMIEROWO]

GENKI KAWAMURA

"Ludzie za sprawą własnego myślenia są w stanie być najszczęśliwsi, ale też najbardziej nieszczęśliwi za sprawą samego swojego myślenia."

Jeśli macie wolną godzinkę i pragniecie przyjemnie spędzić czas, nie wahajcie się, sięgnijcie po niezwykłą przygodę intelektualną. Książka zapewnia wyjątkowo emocjonalną rozrywkę, głęboko wdziera się do serca odbiorcy, długo pozostaje w pamięci. Porusza wiele istotnych zagadnień, oscylują wokół życia i śmierci, i choć tematyka trudna, często wręcz bolesna, niczym wyraźne rysy pozostawione po kocich pazurach, to jednak Genki Kawamura czyni z niej coś mega pięknego i symbolicznego. Z wdziękiem właściwym japońskim autorom zabiera w świat głównego bohatera, zwykłego człowieka, i nas samych. Proponuje skondensowany rzut oka na scenariusz losu postaci, społeczne uwarunkowania egzystencji, zależność od trendów współczesnych czasów, w tym technologicznego rozwoju cywilizacji, jednakże pozostawia pełną wolność w nawiązaniu do życiowych doświadczeń czytelnika.

Genki Kawamura skutecznie nakłania odbiorcę do zajrzenia we własną duszę, uroczo namawia do dokonania rachunku strat i zysków, z ogromnym wyczuciem porusza się wokół zagadnień miłości, przyjaźni i rodzicielstwa, cierpienia, krzywdy i wyrzutów sumienia. Starannie oświetla z różnych ujęć wartościowe przekazy, delikatnie popycha czytelnika impulsem klimatu i fabuły, bezgłośnym miękkim kocim ruchem uważności, do przystanięcia w pospiesznej codzienności, zastanowienia się, co robimy z każdym podarowanym dniem, co szczególnie doceniamy w skali mikro i makro, co tak naprawdę liczy się w procesie istnienia, co okazuje się zupełnie pozbawione znaczenia, co zdołamy zabrać w ostatecznym dopełnieniu ziemskiej wędrówki. Wiele tego typu przemyśleń za mną, ze znajomością i zrozumieniem podeszłam do rozterek bohatera, ale też wyciągnęłam z mini powieści coś znaczącego dla siebie, dostrzegłam sfery, którym powinnam bliżej przyjrzeć się, aby na bieżąco dopełniać obraz własnego życia, a to szalenie satysfakcjonujące uczucie.

Trzydziestoletni mężczyzna dowiaduje się od lekarza, że guz mózgu pozostawia mu niewiele życia. Bohater przechodzi wszystkie etapy żegnania się z życiem i godzenia ze śmiercią. Odbija się od ścian skrajnych interpretacji tego, co się zdarzyło, mogło zaistnieć, pozostawi po sobie. Niewykorzystane szanse, strata bliskich, niewyjaśnione konflikty, bierna samotność, podpisanie paktu z diabłem. Wzburzenie, gniew i złość, ale również ukojenie, harmonia, radość i spełnienie. Duma z dokonanych osiągnięć, rekonstrukcja dobrych wspomnień, ciepła melancholia i czystość myśli. I znów, sprzeczna kocia natura odzywa się na fali dzikich i oswojonych refleksji człowieka. Długo nie mogłam zdecydować się, jakim cytatem otworzę spisywanie wrażeń czytelniczych, sporo nagromadziło się ich podczas spotkania z książką, lecz wiedziałam, jakim zakończę. "Samo bycie żywym nie ma wielkiego znaczenia. Cały sens w tym, jak się żyje." 

Inne propozycje z ujmującej serii z żurawiem, teraz Bo.wiem ("Perfekcyjny świat Miwako Sumidy", "Stacja Tokio Ueno", "Pszczoły i grom w oddali", "Sztormowe ptaki", "Budząc lwy", "Kwiat wiśni i czerwona fasola", "Cesarski zegarmistrz", "Tygrysica i akrobata", "Krótka historia Stowarzyszenie Nieurodziwych Dziewuch", "Ślady wilka", "Kot, który spadł z nieba", "Dziewczyna z konbini"), także cieszą kształtem przygody, nietuzinkowym klimatem, bogatym materiałem do rozmyślań.

6/6 - rozkosz czytania
literatura współczesna, 158 stron, premiera 17.02.2021 (2012), tłumaczenie Dariusz Latoś
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Uniwersytetu Jagiellońskiego.

SPRYTNA PUŁAPKA HERY!

STELLA TARAKSON

SUPERBOHATER Z ANTYKU tom 2

"Jestem pogromcą Minotaura, największym bohaterem Grecji...
Chcesz mój autograf?"


W pierwszym tomie "Oto Herkules!" antyczny bohater pojawia się we współczesnym świecie, natomiast w drugim tomie "Sprytna pułapka Hery!" to Tim Baker przenosi się do starożytności. Dziesięciolatek nie zdaje sobie sprawy, w jak wiele niebezpiecznych perypetii wplątuje się. Antyczna grecka świątynia z reprezentacyjnym posągiem Hery od razu sygnalizuje, w jakie niezwykłe miejsce niespodziewanie trafia chłopiec i kto bezwzględnie w nim rządzi. Potwierdza to postawa Hermesa, bardzo boi się bogini i pokornie wypełnia rozkazy. Aby wypełnić wyjątkowo trudne zadanie Baker wykazuje się nie lada odwagą, sprytem i determinacją. Wielkie pawie uważnie śledzą każdy ruch Tima i przeszkadzają w misji. Pomoc chętnie oferuje Zoe, córka Herkulesa, młodziutka dziewczyna, która rwie się do przygód, ma swoje zdanie na otaczający ją świat i nie boi się go wyrazić. Natomiast próżność i narcyzm Tezeusza, pogromcy Minotaura, stwarzają dodatkową przeszkodę. Wraz z bohaterami wędrujemy po zawiłym labiryncie, uciekamy ze straszliwego ogrodu, chowamy się w ciasnej jaskini. Stawiamy na mądrość Perseusza w uniknięciu kamieniującego spojrzenia gorgony.

Stella Tarakson fantastycznie przenosi młodych czytelników w antyczny świat, odkrywa ciekawe postaci superbohaterów, przybliża heroiczne wyczyny, ożywia zalety i wady charakterów, ma się wrażenie boskiej nieuchwytności i ludzkiej realności. W fascynującej historii zgrabnie przemyca wartościowe życiowe przekazy, uświadamia znaczenie przyjaźni i współpracy. Wszystko okrasza dobrym humorem, zabawne incydenty przemawiają do wyobraźni młodych czytelników, wciągają w intrygę, pozwalają czuć się komfortowo w antycznym klimacie. Atrakcyjnie miksuje elementy starożytności i współczesności. Jeden aspekt magii mającej ponad tysiąc lat wazy poznajemy już w pierwszym tomie, czas zatem, aby poznać kolejny i wymknąć się z pułapki zastawionej przez Herę. Drugą odsłonę serii można czytać jako oddzielną książkę, jednak pełniejszy obraz zyskuje się poprzez znajomość pierwszej. Co prawda, na początku powieści autorka klarownie i zwięźle podsumowuje przeszłe wydarzenia, jednak lepiej samemu je przeżyć z pełnym tekstem. "Klasyka dla dzieci" w antycznej oprawie przyciąga młodych odbiorców, edukuje poprzez zabawę, uroczo zachęca do zdobywania wiedzy z mitologii greckiej, umacniania wdzięczną pasję czytania.

4.5/6 - warto przeczytać
literatura dziecięca, mitologia, wiek 7+, 180 stron, premiera 17.11.2020 (2019)
klasyka dla dzieci, tłumaczenie Marta Szelichowska, ilustracje Nick Roberts
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Tandem.

poniedziałek, 15 lutego 2021

OTO HERKULES!

STELLA TARAKSON

SUPERBOHATER Z ANTYKU tom 1

"Złe rzeczy dzieją się z jakiejś przyczyny."

Chociaż seria "Klasyka dla dzieci" kierowana jest do młodziutkich czytelników, to jako dorosła osoba z przyjemnością w nią wchodzę. Najpierw bardzo dobre wrażenie sprawiły na mnie detektywistyczne zagadki Sherlocka Holmesa ("Studium w szkarłacie", "Znak czterech", "Błękitny karbunkuł", "Nakrapiana przepaska"). Następnie przyjemnie spędziłam czas w obyczajowym klimacie książek Jane Austen ("Duma i uprzedzenie", "Emma"). Teraz pochłonęła mnie atmosfera greckiej mitologii. Stella Tarakson zajmująco zaznajamia dzieciaki z antycznymi bohaterami. Nie proponuje zwykłego podawania informacji, ale prezentację zabawnych perypetii dziesięciolatka. Powstaje podwójna korzyść zapoznawania się z książką, mnóstwo dynamicznie toczących się przygód i przystępnie wplecione w intrygę ciekawostki mitów, w pierwszym tomie głównie o Herculesie.

Narracja lekka, przyjazna, bazująca na dobrym humorze, wpasowana w gust młodych odbiorców, pozbawiona złożonej składki, co ułatwia poznanie mitologicznych aspektów. Autorka zgrabnie przemyca stare słownictwo, trafnie podaje kontekst przydatny do pełnego zrozumienia. Chociaż dziecko swobodnie porusza się w powieści, bez konieczności obecności dorosłego, to oczywiście rodzinne śledzenie akcji przekłada się na bieżące wyjaśnienia. Duża czcionka sprzyja dzieciakom we wprawianiu się w czytanie. Publikację wzbogaca klimatyczna oprawa graficzna, rewelacyjnie komponuje się z treścią, nadaje przekazom optyczną głębię. Twarda okładka znosi wielokrotne użytkowanie, bo to, że dziecko z uśmiechem wraca do wciągającej historii, jestem przekonana.

Tarakson miesza świat antyczny ze współczesnością, ukazuje odbieganie dawnej rzeczywistości od obecnej. Dziesięcioletni Tim Baker tłucze mającą tysiące lat amforę i uwalnia uwięzionego Herkulesa, pół człowieka, pół boga. Następuje ciąg zabawnych nieporozumień i wpadek. Tim i Herkules potrzebują czasu, by wzajemnie się poznać i zrozumieć, jednak szybko zawiązują nić przyjaźni. Zachowania zagubionego w dwudziestym pierwszym wieku antycznego bohatera są źródłem trosk dla chłopca, wywołują zamieszanie i kłopoty. Bawi bezpośrednie przeniesienie dwunastu prac do rozwiązania życiowych problemów Tima. Incydenty wymykają się realizmowi, lecz dzieciaki uwielbiają elementy fantastyki. I jeszcze, frapująca zagadka, jej odgadnięcie jest warunkiem do wypełnienia misji. Imię Herkules kojarzy mi się z mitologią rzymską, natomiast Herakles z grecką, ale starożytne mity lubią zlewać się ze sobą w różnych kulturach.

4.5/6 - warto przeczytać
literatura dziecięca, mitologia, wiek 7+, 178 stron, premiera 17.11.2020 (2019)
klasyka dla dzieci, tłumaczenie Marta Szelichowska, ilustracje Nick Roberts
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Tandem.

niedziela, 14 lutego 2021

JAK UMIERAMY

ROLAND SCHULZ

"Ostatni człowiek, który cię jeszcze pamiętał, nie żyje. A wraz z jego śmiercią twoja dopełnia się całkowicie... zapadłeś się w przeszłości."

Długo szukałam książki, która skupiłaby się całkowicie na aspektach umierania i śmierci, a nie nawiązywała do nich jedynie w wymiarze dodatku i uzupełnienia. Potrzebowałam publikacji ogniskującej się na oswajaniu czytelnika z finalną odsłoną życia, pomagała zrozumieć jej sens, istotę i przebieg. Roland Schulz przygląda się z bezpośredniej bliskości umieraniu, śmierci i żałobie, uwzględnia zagadnienia zmian fizycznych organizmu, traum psychicznych, relacji społecznych, opieki medycznej, formalności urzędowych, a nawet przedsiębiorstw pogrzebowych, krematoriów, pochówków, oraz zbioru myśli krążących o nas po nas. 

Krok po kroku prowadzi po fazach procesów umierania i śmierci z wyczuciem, zrozumieniem, szacunkiem, ale również z bezpośredniością konieczną dla zaspokojenia potrzeb informacyjnych odbiorcy. Nie owija w bawełnę tego, co wydaje się odpychające, nie unikania niewygodnych prawd, nie wygładza opisów. Jednocześnie wypełnia narrację emocjami, w końcu mierzenie się z drogą ku cierpieniu, wygaszaniu i umieraniu, oraz dynamiką, zasadami i traumami śmierci, dotyka każdego z nas. Nikt przed tym nie ucieknie, nie może nauczyć się, zracjonalizować i poznać wszystkie tajemnice śmierci. Nikt nie ma z nią szans i możliwości negocjacji, bo kategorycznie zmusza do poddania. Zdobycie świadomości, że umieranie to składnik życia, nie jest łatwe, proste i wdzięczne. Śmierć to zjawisko odwieczne, los wszystkich żywych istot, co więcej, przeżywane w samotności, nawet przy obecności współczujących i troskliwych najbliższych.

Książkę dobrze mi się czytało, choć nie należała do łatwych refleksyjnie materiałów, wiele treści przyciągnęło uwagę, pozostałe okazały się ciekawym wypełnieniem. Każdy wyniesie z niej coś szczególnego, co i jak zależy od tego, na jakim jest etapie osobliwego zaprzyjaźnienia się ze śmiercią, co skłania go do zagłębiania się w tematykę, jakich odpowiedzi poszukuje na pytania egzystencjalne. Niedawno poznałam "Życie bez końca" Frédérica Beigbedera, z dominującym motywem ucieczki przed umieraniem, stanowczym wypieraniem kostuchy, usilnym pragnieniem zdobycie patentu na długowieczność, naukowymi możliwościami wymknięcia się czarnemu przeznaczeniu. W "Jak umieramy" dostajemy kontrastowe spojrzenie, konieczną dla spokoju ducha formę swoistej akceptacji, dostrzeżenie sensu w nieustającym cyklu życia, świadomość nieuniknionego zapadania się w przeszłość, nawet poza krańce niebytu. Obie publikacje skłaniają do zadumy, kształtują postawy, niosą edukacyjny wymiar. Jednak to do przemyśleń i konkluzji Schulza jest mi bliżej, to, co działo się w głowie Beigbedera już za mną, zdjęte z milczenia, przepracowane i ułożone. A na koniec ciekawostka, statystycy szacują, że do dziś na ziemi pożegnało się z życiem ponad dwieście miliardów ludzi. W każdej sekundzie umiera przeciętnie dwoje ludzi, więc łudzimy się, że wcale nie jesteśmy tak samotni w ostatniej chwili życia.

4/6 - warto przeczytać
literatura faktu, 304 strony, premiera 21.10.2020 (2018), tłumaczenie Viktor Grotowicz
Tekst ukazał się pierwotnie na DużeKa.pl

sobota, 13 lutego 2021

EMMA

JANE AUSTEN

KOLEKCJA DLA MŁODYCH DAM tom 2

"Ostatnie wydarzenia udowodniły jej, że nie rozumie ludzkich serc tak dobrze, jak jej się wydawało."

Jeśli poszukujecie pomysłu na prezent dla panienek wprawiających się w pasji czytania, gorąco zachęcam do sięgnięcia po serię przybliżającą klasykę dzieciom. Ciepłe powieści Jane Austen opracowane tak, aby zachęcić dziewczynki do poznania przygód czytelniczych, a za jakiś czas do sięgnięcia po oryginały. Gemma Barder podejmuje niełatwe wyzwanie adaptacji szlagierowego dzieła pisarki, które wciąż rozgrzewa serca czytelniczek, emocjonującymi przekazami, romantyczną nutą, uniwersalnymi prawdami, klimatem epoki. Na podstawie pierwowzoru tworzy mini powieść zawierającą kluczowe elementy fabuły "Emmy", co istotne, zachowuje niepowtarzalną atmosferę i ducha narracji Jane Austen. Sympatyczna oferta czytelnicza spodoba się młodym damom, wciągnie intrygującym przebiegiem zdarzeń, pobudzi wyobraźnię ciekawą oprawą graficzną, przyciągnie przyjaznym stylem, stworzy okazję do niecierpliwego kolekcjonowania książek. Na horyzoncie już trzeci i czwarty tom.

"Emma" odwołuje się do zabawnych historii życiowych, pociesznie uwypukla niedoskonałości ludzkich charakterów, podaje cenne wartości warte podążania. Ukazuje, że ślepe zaufanie do własnej nieomylności prowadzi niekiedy na manowce, ale samodzielne popełnianie błędów jest nauką, pod warunkiem, że wyciągamy właściwe wnioski. Czy życząc ludziom dobrze, wyrażając podpowiedzi odnośnie wybranej ścieżki życiowej, nie zbliżamy się czasem niebezpiecznie do skojarzeń, że dobrymi radami piekło jest wybrukowane? Działając w imię innych, nawet przy serdecznych intencjach, jednak bez należytego wyczucia, faktycznie im pomagamy, czy też nieświadomie ściągamy na nich kłopoty? I jeszcze ciekawy aspekt, czy można nie dostrzegać miłości rodzącej się w naszym sercu? Emma uwielbia swatać pary, jednak w realizacji planów nie zawsze wszystko układa się tak, jakby sobie życzyła. Skąd pewność, że odpowiednio doradza przyjaciółce? Czy właściwie rozumie intencje sąsiadki? Czy zdaje sobie sprawę, co rodzi się w jej własnym sercu? Pierwszy tom serii ("Duma i uprzedzenie") już przybliżony na Bookendorfinie.

4.5/6 - warto przeczytać
literatura dziecięca, literatura obyczajowa, wiek 7+, 96 stron, premiera 26.01.2021 (2020)
klasyka dla dzieci, adaptacja Gemma Barder, tłumaczenie Emilia Skowrońska
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Tandem.

piątek, 12 lutego 2021

DUMA I UPRZEDZENIE

JANE AUSTEN

KOLEKCJA DLA MŁODYCH DAM tom 1

"Pan Bennet był spokojnym i szanowanym człowiekiem. Pani Bennet natomiast pełna życia i miała tylko jeden cel..."

Z wielką przyjemnością wdrożyłam się w klasykę dla dzieci w klimacie kryminału, w intrygującej serii o Sherlocku Holmesie ("Studium w szkarłacie", "Znak czterech", "Błękitny karbunkuł", "Nakrapiana przepaska"), teraz chętnie podchwytuję obyczajowe nuty ujmujących powieści Jane Austen w adaptacji dla młodych dam. Pierwszy tom to "Duma i uprzedzenie". Z jednej strony łatwy materiał do przetworzenia przez młodziutkie czytelniczki, z drugiej już niekoniecznie, ze względu na bogactwo bohaterów. Właśnie lekkiego chaosu w prezentacji postaci nie udało się w pełni uniknąć, jednak nie na tyle, aby odbiorczynie miały problem z rozeznaniem. Zgrabnie wybrano z oryginału najważniejsze elementy scenariusza zdarzeń, przedstawiono w skondensowanej formie, atrakcyjnie zachowano przy tym humorystyczny nastrój. U postaci podtrzymano charakterystyczne cechy osobowości, przymioty i skazy, które je wyróżniały na tle innych, przez które obdarzone zostały sympatią.

Książkę wzbogaca stylowa oprawa graficzna, fantastycznie współtworząca klimat, zachęcająca do odkrywania kolejnych stron. Tytuł nadaje się do samodzielnego czytania przez młode miłośniczki ciepłych klimatów literatury. Duża czcionka ułatwia wprawianie się w biegłe czytanie. Wartościowe przekazy do podchwycenia, obracające się wokół społecznych konwenansów minionej epoki oraz niezmiennych cech natury człowieka. Jak bardzo potrafi zmylić pierwsze wrażenie uchwycone podczas spotkania z drugą osobą? Dokąd może zaprowadzić nieposkromione poczucie własnej godności i nieuzasadniony negatywny stosunek do kogoś? Jak to jest z dumą i uprzedzeniem? Czy warto przy nich trwać? Czyż nie lepiej szybko przyznać się do błędów i wyzwolić od nich? Przekonajcie się sięgając po historię Elisabeth Bennet i pana Darciego, Jane i pana Bingleya, Lydii Bennet i pana Wickhama, oraz matki pragnącej za wszelką cenę wydać pięć córek za mąż, to dopiero niezwykła misja życiowa. Urocze, zabawne i emocjonalne czytanie dla młodych dam.

4.5/6 - warto przeczytać
literatura dziecięca, literatura obyczajowa, wiek 7+, 96 stron, premiera 26.01.2021 (2020)
klasyka dla dzieci, adaptacja Gemma Barder, tłumaczenie Emilia Skowrońska
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Tandem.

wtorek, 9 lutego 2021

WILLA DZIEWCZYNA Z LASU

[PRZEDPREMIEROWO] 

ROBERT BEATTY

WILLA tom 1

"Zdarzało się bowiem, że dwie rzeczy tworzyły w rzeczywistości parę i tylko razem były jednością. Czasami połowa to całość."

Jestem pod wrażeniem pięknej magiczności powieści, fantastycznego klimatu fantasy, wykreowanego sugestywnie i z wyczuciem. Cudowne odniesienia do unikalnych sił natury, odwiecznych zasad przetrwania, ukrytych tajemnych żyć. Bajkowa historia Willi z Lasu uświadamia naszą przynależność do przyrody, pokazuje jak wiele jej zawdzięczamy, ale też jak bardzo ranimy w ramach postępu cywilizacyjnego. Emocjonalnie wchodzimy w sceny opisujące cierpienie lasów wycinanych przez rękę człowieka, wyczuwamy drżenie nagłego strachu, dojmujące cierpienie, nieodwracalną śmierć roślin i zwierząt. Wrażenie robi przedstawienie spotkania Willi z czarną panterą, znakomite odwołanie do pierwotnych instynktów, porozumienia stworzeń w obliczu niebezpieczeństwa. Plastyczna, barwna, śpiewna narracja, przyciąga i angażuje czytelnika.

Książka mocno nasycona przygodą, śmiałą i bezpośrednią, czasem okrutną i bezlitosną, kiedy indziej ciepłą i radosną. Wiele dzieje się od pierwszych stron, im głębiej wchodzimy w powieść, tym lepiej rozumiemy osadzony w niej las, tym czujniej wsłuchujemy się w jego odgłosy, lepiej dostrzegamy mieszkańców, intensywniej odbieramy połączenie legend z duszą ziemi. Zdobywamy coraz większą świadomość wybrzmiewającej pieśni życia i śmierci, starych i nowych czasów, miłości i nienawiści. Robert Beatty tworzy pełnowymiarowe postaci, uczestniczą w odwiecznym tańcu dobra ze złem, mają wyraźnie zarysowaną osobowość i ciekawą misję życiową. Kluczowa bohaterka to dwunastoletnia Feiranka, jej rodziców i siostrę zamordowano, a los stawia przed nią wielkie wyzwania. Wiernie oddana klanowi, ale też wiedziona intuicją wybiega poza jego interesy.

Powieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, wbrew sobie i innym, o wyznaczaniu wartościowych celów w życiu, o sprzeciwianiu się podporządkowaniu zewnętrznym żądaniom, o zdobywaniu pewności własnych możliwości i mocy, kiedy słabość, klęska i obcość przejmują chwilowo władzę, o przepracowaniu straty bliskiej osoby, harmonii, tradycji i ideałów. Autor nie oszczędza Willi, wystawia ją na ciężkie próby, zmusza do uzyskania dojrzałości myśli w szybkim tempie. Poznajcie dziewczynę, która potrafi upodobnić się do otoczenia, splatać się z tłem, rozmawiać z lasem, wyczuwać ruch wody, sięgać do prastarych pieśni, słuchać ostatnich szeptów dawnych czasów, oswajać mityczne bestie. Przekonajcie się, czy dzień kiedykolwiek zrozumie noc, a ciemność będzie w stanie poznać światło? Jestem przekonana, że młodzi odbiorcy przyjemnie wejdą w świat przygód w klimacie leśnej magii, a i dorośli sympatycznie spędzą czas z książką.

5/6 - koniecznie przeczytaj
literatura dziecięca, fantasy, 386 stron, wiek 9+, premiera 10.02.2021 (2018)
tłumaczenie Łukasz Małecki
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Literackiemu.